မန္းဘဇန္ႏွင့္ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး ေနာက္ဆံုးအပိုင္း

အပိုဒ္(၂)
ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္ႏွင့္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး
ဂုဏ္ေရာင္ေျပာင္ေသာ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲကို ၁၉၄၉ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ (၃၁)ရက္ ေန႔မွ ေမလ (၂၂)ရက္ေန႔အထိ၊ ရက္ေပါင္း (၁၁၁)ရက္တိုင္တိုင္ အင္းစိန္၌တိုက္ခဲ့ၾကသည္။ (အင္းစိန္တိုက္ပြဲ) အပိုဒ္ကို ၾကည့္ပါ။
(ခံစစ္ေသစစ္ေရးသည္၊ ေသတြင္းျဖစ္သည္)၊ အင္းစိန္စစ္မ်က္ႏွာတခုတည္း၌ ရန္သူအားခံစစ္ေသစစ္ေရးႏွင့္ ေရရွည္ဆြဲ တိုက္ခိုက္ေနသျဖင့္ အင္းစိန္မွ ဆုတ္ခြာလာရျခင္းသည္ သဘာ၀က်ေပသည္။ ထိုေၾကာင့္ အင္းစိန္စစ္မ်က္ႏွာမွ ေအာင္ျမင္ စြာဆုတ္ခြာေပးလိုက္ၿပီး ျမန္မာျပည္အႏွံ႔သိမ္းယူရရွိေသာ ၿမိဳ႕ႏွင့္နယ္မ်ားကို ထိန္းသိမ္းရန္ စတင္ေဆာင္ရြက္ေလေတာ့ သည္။
အင္းစိန္စစ္မ်က္ႏွာမွ ဆုတ္ခြါလာစဥ္ ေတာ္လွန္ေရးမွ ျဖစ္ေပၚေသာ အခက္အခဲ၊ အၾကပ္အတည္းမ်ားကို မရင္ဆိုင္ႏိုင္ေတာ့ သျဖင့္ ဗဟိုေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ မန္းဂ်ိမ္းစ္ထြန္းေအာင္၊ ဦးဇံႏွင့္ ေစာဘဲေလတို႔က်န္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုး ဖဆပလအစိုး ရထံ လက္နက္ခ်အညံ့ခံလိုက္ၾကသည္။ ေတာ္လွန္ေရးသက္တန္း(လ)သား၊ အလြန္ႏုနယ္ေသာကာလတြင္ ပြဲဦးထြက္ရန္ သူထံ အည႔ံခံျခင္းျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္မွ-
(လူ႔ဘ၀မွာ လြတ္လပ္ေရးထက္ တန္ဘိုးရွိသည့္အရာဟူ၍မရွိ) ဆိုသည့္ ခံယူမႈ၊ (လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ ဖန္တီးၿပီး၊ တိုက္ယူရမည္။ ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ ဖန္တီးရဘို႔ အေျခအေနမွာရွိတယ္။ ေသရင္ေျမႀကီး၊ ရွင္ရင္ေရႊထီး၊ လြတ္လပ္ ေရးထက္ျမက္တဲ့အရာ လူ႔ေလာကမွာမရွိဘူး)ဆိုတဲ့ ခံယူမႈေတြအေပၚ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးအား ဆက္လက္ေရွ႕ေဆာင္ၾက ေလသည္။ အင္းစိန္မွ ျပန္ဆုတ္လာၿပီး (ၾကာအင္းေဇာင္း)ရြာသို႔ေရာက္ေသာအခါ
၁။ ဥကၠဌႀကီးေစာဘဦးႀကီး
၂။မန္းဘဇန္
၃။ ေစာဟံတာသာေမႊး
၄။ ေစာစန္းေကႏွင့္
၅။စေကာေမာေလး စသည့္ ပုဂၢဳိလ္(၅)ဦး၏ ပုခံုးေပၚသို႔ ႀကီးမားေသာ ေတာ္လွန္ေရးတာ၀န္ (သမိုင္းေပးတာ၀န္)မ်ား က် ေရာက္လာေတာ့သည္။ ၾကာအင္းေဇာင္းရြာတြင္ အစည္းအေ၀းတရပ္ျပဳလုပ္ၿပီး အေရွ႕တိုင္းကို ထိန္းသိန္းရန္-
၁။ ဥကၠဌႀကီးေစာဘဦးႀကီး
၂။ ေစာစိုင္းေကႏွင့္
၃။ စေကာေမာေလးတို႔ (၃)ဦးတာ၀န္ယူမည္ျဖစ္ၿပီး
ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚတိုင္းအား ထိန္းသိမ္းရန္-
၁။ မန္းဘဇန္
၂။ ေစာဟံတာေမႊးတို႔ (၂)ဦး တာ၀န္ခြဲေ၀လိုက္သည္။
အေရွ႕တိုင္းကို တာ၀န္ယူရသည္ ဥကၠဌေစာဘဦးႀကီးႏွင့္ အဖြဲ႔သည္ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ (၁၄)ရက္ေန႔တြင္ ေတာင္ငူၿမိဳ႕၌ ေကာ္သူးေလအစိုးရကို ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။
ေကာ္သူးေလအစိုးရဖြဲ႔တြင္--
၁။ ေစာဘဦးႀကီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္
၂။ ပအို၀္းလွေဖ(သထံု) ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး
၃။ ေစာဖိုးေမာင္(ေညာင္ေလးပင္) ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး
၄။ ေကာ္ကစေရႊေလး(ေတာင္ငူ) ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး
၅။ေကၚကစာထူးရာဦး(ေတာင္ငူ) ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီးဌာန
၆။ ေစာစိန္တင္(ေတာင္ငူ) သစ္ေတာႏွင့္ လယ္ယာ၀န္ႀကီး
၇။ ပဒိုဘထူး(ေတာ္ငူ) ပညာေရး၀န္ႀကီး
၈။ ဂြ်န္နသန္တာေမ(ေတာင္ငူ) လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးႏွင့္သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး၀န္ႀကီး စသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။ ယင္းသို႔ဖြဲ႔စည္းေၾကာင္း ေကာ္သူးေလအသံလႊင့္ဌာနမွ ေၾကာညာလိုက္သည္။
ေကာ္သူးေလအစိုးရအဖြဲ႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္မွာၿဗိတိသွ်အစိုးရမွ ျမန္မာျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ CAS(B) CIVIL AFFAIRS SERVICE (BURMA) စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပံုစံအတိုင္း CAS(K)CIVIL AFFAIRS SERVICE (KHWTHOOLIE) ဟူ၍ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပံုစံအတိုင္း အုပ္ခ်ဳပ္ရန္၊ ပံုစံခ်မွတ္သည္။ ေကအဲန္ယူအစည္းအရုံး ေမွးမွိန္သြားေတာ့သည္။ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ခ်မွတ္လိုက္သည့္အေပၚ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္မွ--
“ကြ်န္ေတာ္တို႔ကရင္ေတြ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလုပ္တတ္တဲ့သူ အေတာ္နည္းတယ္။ ၿဗိတိသွ်ေခတ္က ကြ်န္ေတာ္တို႔စာေရး၊ စာခ်ီေတြ သာမ်ားတယ္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဘယ္လိုျဖစ္ေပၚလာတယ္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေပၚလစီနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလုပ္ကိုင္ပံု၊ လုပ္ကိုင္နည္းေတြမ သိၾကဘူး”ဟူ၍လည္းေကာင္း၊
“အဲဒီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးခ်မွတ္လိုက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔အထဲမွာ ဘာေတြျဖစ္လာသလဲဆိုေတာ့ အေရးပိုင္တို႔၊ ၀န္ေထာက္တို႔၊ ၿမိဳ႕ အုပ္တို႔၊ ပုလိပ္အရာရွိ၊ သစ္ေတာအရာရွိတို႔ဆိုတာေတြ ျဖစ္လာၿပီး ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဗ်ဴရိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ေပါင္းစပ္ လိုက္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ်ဳိးျဖစ္သြားတယ္”ဟု ေဖၚျပသည္။
အထက္ပါ အႀကိဳးဆက္ေၾကာင့္ တဗိုလ္တမင္း၊ နယ္စားေပၚစားမ်ားျဖစ္ေပၚလာကာ လူထုႏွင့္ကင္းကြာလာၿပီး ေတာ္လွန္ေရး ဆုတ္ယုတ္ပ်က္ျပားလာသည္။
အထက္ပါျဖစ္ရပ္မ်ားအေပၚ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္မွ-
(လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲမျဖစ္ခင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ သေဘာတရားတို႔၊ ၀ါဒတို႔၊ လုပ္ငန္းစဥ္တို႔၊ လမ္းစဥ္တို႔ ခ်ထားတာမရွိဘူး၊ ကရင္ျပည္ရရင္ ဘာေတြဘယ္လိုလုပ္မယ္ဆိုတာမရွိဘူး၊ မရွိခဲ့လို႔ အခုကြ်န္ေတာ္တို႔ လက္တမ္းလုပ္ရမလိုျဖစ္ေနတယ္)ဟု ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ တဗိုလ္တမင္း၊ နယ္စားပါယ္စားမ်ား အားေကာင္းလာသျဖင့္ ေကအဲန္ယူ၏ေခါင္းေဆာင္မႈ ေမွးမွိန္လာသည္။ လႊတ္ေျမာက္နယ္ေျမမ်ား တစတစလႊတ္လိုက္ရသည္။

ေကအဲန္ယူ၏ေခါင္းေဆာင္မႈႏွင့္ ကရင္လူထုတရပ္လံုး၏ တက္ၾကြစြာ ေထာက္ခံမႈရရွိရန္ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚရွိ ယခင္ေကအဲန္ယူ ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖင့္ ၁၉၅၀ ခုႏွစ္၊ ဇႏၷ၀ါရီလ (၁၇)ရက္ေန႔တြင္ ေက်ာင္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ (ရြာသာကုန္ေက်းရြာ)၌ အစည္းအေ၀း တရပ္က်င္းပသည္။ ထိုအစည္းအေ၀းမွ-
- ေကအဲန္ယူအစည္းအရုံးအား ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ရန္။
- ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးကို ေကအဲန္ယူမွ ေရွ႕ေဆာင္ရန္။
- ျပည္သူ႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ ခ်မွတ္က်င့္သံုးရန္။
- ေကအဲန္ယူသည္ ေရွ႕ေဆာင္မႈတာ၀န္အျပင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတာ၀န္ပါ ပူတြဲယူရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။
ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚ ေကအဲန္ယူအဖြဲ႔ကို ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။ ၎ေကအဲန္ယူ အလုပ္အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔၀င္မ်ားမွာ-
၁။ မန္းဘဇန္ ဥကၠဌ
၂။ ေစာေမာင္တိုး ဒုတိယဥကၠဌ
၃။ မန္းၫြန္႔ဆိုင္ အတြင္းေရးမွဴး
၄။ မန္းသိန္းေမာင္(ဖူးလယ္မူး) တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး
၅။ မန္းေနလြန္း အဖြဲ႔၀င္
၆။ မန္းေအးဘီ အဖြဲ႔၀င္
၇။ မန္းအုန္းေမာင္ အဖြဲ႔၀င္
၈။ ဆရာမေနာ္အယ္ အဖြဲ႔၀င္ စသည့္ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္သည္။
ေကအဲန္၏ ေခါင္းေဆာင္မႈႏွင့္ ေက်းရြာ၊ ၿမိဳ႕နယ္၊ ခရိုင္မ်ားတြင္ ျပည္သူ႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ျပန္လည္ခ်ႏိုင္သျဖင့္ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္မွ စ၍ ၿမိဳ႕မ်ားမွအပ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚေဒသရွိ ေက်းလက္ေတာရြာမ်ားတြင္ ေတာ္လွန္ေရးအာဏာစိုက္ထူႏိုင္လိုက္သည္။ ေတာ္လွန္ေရးအာဏာစိုက္ထူႏိုင္ေသာ ေကအဲန္ယူ၏ေရွ႕ေဆာင္မႈကိုခံယူသည့္ လက္နက္ကိုင္တပ္မေတာ္ကို စနစ္တ က်ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။
ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚရွိ တပ္မဟာမ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္း ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။
၁။ တပ္မဟာ(၁) တပ္မဟာမွဴး ေစာေက်ာ္ျမသန္း (ေညာင္တုန္း၊ ပန္းတေနာ္၊ ဓႏုျဖဴ)
၂။ တပ္မဟာ(၂) တပ္မဟာမွဴး ေစာဂ်က္ (ပုသိမ္၊ ေျမာင္းျမခရုိင္)
၃။ တပ္မဟာ(၃) တပ္မဟာမွဴး မန္းသိန္းေအာင္ (မအူပင္ခရိုင္ေတာင္ပိုင္၊ ဟံသာ၀တီ)
၄။ တပ္မဟာ(၄) တပ္မဟာမွဴး ဗိုလ္ဘေသာ္ (ဟသၤတ၊ သာယာ၀တီခရိုင္)
၅။ တပ္မဟာ(၅) တပ္မဟာမွဴး ဗိုလ္ေအာင္စိန္ (ဖ်ာပံုခရိုင္)
၆။ တပ္မဟာ(၆) တပ္မဟာမွဴး ဗိုလ္စီးပလိန္း (ပဲခူးရိုးမ)
၇။ တပ္မဟာ(၇) တပ္မဟာမွဴး ဗိုလ္မ်ဳိးခ်စ္ (ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚေအာက္ပိုင္း) စသည့္တပ္မွဴးမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္း လိုက္သည္။
ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚတြင္ (G.O.C)General Officer Commanding လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ား၏ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အျဖစ္ ေစာစိန္မႈံကို တာ၀န္ေပးၿပီး တပ္မဟာ (၁)၊ (၃)၊ (၆)တို႔ကို တပ္မ(၁)ဟူ၍ စုဖြဲ႔ၿပီး တပ္မမွဴးမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ျမသန္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ တပ္မဟာ (၂)၊ (၄)၊ (၅)တို႔ကို တပ္မ(၂)ဟူ၍ စုဖြဲ႔ၿပီး တပ္မမွဴးမွာ ဗိုလ္ပုျဖစ္သည္။ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚတိုင္း ကရင့္လက္နက္ကိုင္ တပ္မေတာ္ကို ဤကဲ့သို႔ ဖဲြ႔စည္းလိုက္ႏိုင္သည္။
သို႔ေသာ္ (CAS-K)မွ ေပါက္ဖြားလာေသာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ေၾကာင့္ တပ္တြင္း ဗိုလ္တမင္း ဗ်ဴရိုကေရစီစနစ္မ်ား က်န္ေနေသးသည္။

တိုင္းျပည္မရွိပဲ လူျဖစ္ေနတာ ဘာအဓိပၸါယ္မွမရွိဘူး။
(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးျမ)


အပိုဒ္(၃)
၁၉၅၃ ခုႏွစ္၊ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚအေျခအေန
၁၉၅၃ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ(၉)ရက္ေန႔သည္ ေျမာင္းျမခရိုင္ ၀ါးခယ္မၿမိဳ႕နယ္ (ျမဂိုးႀကီး)(၀ိတ္ေထာင္ရြာ)အင္းတဲႀကီးထဲတြင္ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚတိုင္း ေကအဲန္ယူညီလာခံတရပ္ ေခၚယူက်င္းပသည္။ ထိုညီလာခံမွ-
- ျပည္သူလူထုကို အလုပ္အေကြ်းျပဳရန္။
- ျပည္သူကိုအေျခခံေသာ ေကအဲန္ယူအား ေတာ္လွန္ေရး ေရွ႕ေဆာင္တပ္ဦးပါတီအျဖစ္ ဖြဲ႔စည္းရန္။
- ပဲ့ကိုင္ေကာ္မတီတရပ္ ဖြဲ႔စည္းရန္။
- ျပည္သူကိုအလုပ္အေၾကြးျပဳေသာ တပ္မေတာ္တရပ္ တည္ေဆာက္ရန္။
- ဒုတိယလမ္းစဥ္ကို လက္ခံအတည္ျပဳရန္။ ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွ တညီတၫြတ္တည္း ဆံုးျဖတ္လိုက္ သည္။ (ဒုတိယလမ္းစဥ္အေသးစိတ္အား ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္ႏွင့္ ဒုတိယလမ္းစဥ္း အပိုဒ္တြင္ ေဖၚျပၿပီးျဖစ္ သည္။)
ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးကို ေအာင္ပြဲအေရာက္ပို႔ရန္ လမ္းစဥ္၊ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို (ဒုတိယလမ္းစဥ္)ဟု ေခၚဆိုခ်က္မွတ္ၿပီး အေကာင္အထည္ေဖၚရန္၊ (ပါတီ၊ တပ္မေတာ္၊ တပ္ေပါင္းစု) ဟူ၍ေတာ္လွန္ေရးအေဆာက္အအံု (၃)ခ်က္ရပ္ကို ဖြဲ႔စည္း လိုက္သည္။
- ေကအဲန္ယူအစည္းအရုံးအား ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား ဒီမိုကေရစီတပ္ေပါင္းစုအျဖစ္၊
- တပ္မေတာ္ကို ကရင္ျပည္သူ႔လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ႏွင့္
- ပါတီခ်က္ခ်င္းမဖဲြဲ႔စည္းႏိုင္မီ ဦးစီးပဲ့ကိုင္ေကာ္မတီဖြဲ႔စည္းရန္ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္အတြင္း (ဂရက္ေက်ာ္)ရြာ၊ ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ဦးစီးပဲ့ကိုင္ေကာ္မတီကို ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။

ေကအဲန္ယူဦးစီးပဲ့ကိုင္ေကာ္မတီ
၁။ မန္းဘဇန္ ဥကၠဌ ေပါလစ္ဗ်ဴရို
၂။ မန္းရုံဖေလံ အတြင္းေရးမွဴး ေပါလစ္ဗ်ဴရို
၃။ ေစာဟံတာသာေမြး ေပါလစ္ဗ်ဴရို
၄။ ေစာေမာင္တိုး ေပါလစ္ဗ်ဴရို
၅။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေကာ္ထူး ေပါလစ္ဗ်ဴရို
၆။ မန္းသိန္းေမာင္(ဖူးလယ္မူး) အဖြဲ႔၀င္
၇။ ဆရာစိန္ဟန္(မန္းဖန္းထန္) အဖြဲ႔၀င္
၈။ ဗိုလ္ေက်ာ္စိန္ အဖြဲ႔၀င္
၉။ ဆရာဖလားေစး အဖြဲ႔၀င္
၁၀။ပဒိုေ၀ေသာ အဖြဲ႔၀င္
၁၁။ မန္းေကာ္ေစး အဖြဲ႔၀င္
၁၂။ ေစာမ်ဳိးေသြး အဖြဲ႔၀င္
၁၃။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မင္းေမာင္ အဖြဲ႔၀င ္ (၁၉၅၆ ခုႏွစ္တြင္ တိုးခ်ဲ႕)
၁၄။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အုန္ေဖ အဖြဲ႔၀င္ (၁၉၅၆ ခုႏွစ္တြင္ တိုးခ်ဲ႕)
၁၅။ စေကာလယ္ေတာ အဖြဲ႔၀င္ (၁၉၅၆ ခုႏွစ္တြင္ တိုးခ်ဲ႕)
စသည့္ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။
ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးအား ေရွ႕ေဆာင္ရန္ ဦးစီးပဲ႔ကိုင္ေကာ္မတီကိုဖြဲ႔စည္းၿပီး တပ္မေတာ္အား K.P.L.A (KLREN

PEOPLE LIBERATION ARMY)
ကရင္ျပည္သူ႔လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္

K.P.G.F (KAREN PEOPLE GUERRILLA FORCE)
ကရင္ျပည္သူ႔လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္

KNDO (KAREN NATIONAL DEFENCE ORGANIZATION)
ကရင့္အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ႔ဟူ၍ တပ္မေတာ္(၃)ရပ္ျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။
ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚရွိ တပ္မ်ားကို တပ္မေတာ္(၃)ရပ္ျဖင့္ ျပန္လည္ဖြဲ႔စည္းရာ K.P.L.A တပ္မဟာ တခုဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။

၁။ တပ္မဟာမွဴး ဗိုလ္မွဴးျမေမာင္ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမေမာင္) (ကြယ္လြန္)
၂။ တပ္ရင္း(၁)၊ တပ္ရင္းမွဴး ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီးတင္ဦး
၃။ တပ္ရင္း(၂) တပ္ရင္းမွဴး ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီး ခ်စ္တင္
၄။ တပ္ရင္း(၃) တပ္ရင္းမွဴး ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီး ေအာင္ေဖဇံ
၅။ တပ္ရင္း(၄) တပ္ရင္းမွဴး ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီး စိုးေလး၊ ၎ေနာက္ (ဗိုလ္က်င္ေဖ) တို႔ျဖစ္သည္။

ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚတို္င္းတြင္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးအား ေရွ႕ေဆာင္ရန္ ေကအဲန္ယူ ဦးစီးပဲ႔ကိုင္ေကာ္မတီ၊ ကရင္ျပည္သူ႔လြတ္ ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ႏွင့္ ေကအဲန္ယူအမ်ဳိးသားတပ္ေပါင္းစု (အုပ္ခ်ဳပ္ေရး) ခ်ရန္ အေဆာက္အအံုကို ဖြဲ႔စည္းၿပီး၊ ဒုတိ ယလမ္းစဥ္ခ်မွတ္ႏိုင္လိုက္သည္၊ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚအေျခအေန တည္ၿငိမ္မႈရရွိလာသည္။ စစ္ေရးတုိက္ပြဲမ်ား ဆက္တုိက္ ဆင္ႏြဲႏိုင္သည္ႏွင့္အမွ် ႏိုင္ငံေရးတုိက္ပြဲမ်ား တုိက္ခိုက္ႏိုင္သည္။ ယခင္လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡျဖစ္ေနေသာ ဗကပႏွင့္ (ဇင္-ဇန္)သေဘာတူညီခ်က္ကို ၁၉၅၂ ခုႏွစ္၊ ေမလတြင္ ပုသိမ္ခရိုင္၊ သာေပါင္းၿမိဳ႕နယ္၊ (အနမ္းကုန္း) ရြာ၌ ပထမဆံုး တပ္ေပါင္းစုဖြဲ႔ရန္ အေျခခံခ်မွတ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ (မန္းဘဇန္ႏွင့္ တပ္ေပါင္းစုတြင္) ရႈ။

ကြ်န္ဘ၀မွာ လူျဖစ္ၿပီး အသက္ရွင္ေနတာထက္ တိုက္ပြဲ၀င္ၿပီးေသတာက ျမတ္တယ္။
(ေစာဘဦးႀကီး)

ဒို႔တပ္မေတာ္သားေတြဟာ လူထုကိုစည္းရုံးႏိုင္ဖို႔ ႏိုင္ငံေရးေလ့လာရမယ္။ ႏုိင္ငံေရးမရွိတဲ့တပ္ဟာ ေၾကးစားတပ္ပဲ။ ဒို႔ တပ္မွဴးေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးမွဴးေတြျဖစ္ရမယ္။
(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးျမ)



အပိုဒ္(၄)
ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးပဋိအကၡ
ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚအေျခအေန ခိုင္မာလာၿပီးျဖစ္၍ အေရွ႕တိုင္းသို႔ ဒုတိယလမ္းစဥ္ခ်မွတ္ရန္ ႀကိဳးစားၾကျပန္သည္။ ၁၉၅၆ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ(၂၆)ရက္ေန႔ ေညာင္ေလးပင္ခရိုင္၊ ေရႊက်င္ၿမိဳ႕နယ္(ေဆာထိ)၊(ေဖါကို)ရြာ၌ ပထမဆံုး အမ်ဳိးသားညီလာခံ တရပ္ က်င္းပလိုက္သည္။ ထိုညီလာခံမက်င္းပႏိုင္မီ ဥကၠဌႀကီးမွ--

ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚေန အေရွ႕တိုင္းကိုတက္ၿပီး တာ၀န္ယူဘို႔ ၁၉၅၅ ခုႏွစ္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တက္သြားတယ္။ က်ေနာ္နဲ႔အ တူ ဗိုလ္တင္ဦး(ဖူးတာအယ္-ယခု ဒူးပလာယာခရိုင္ဥကၠဌ)မန္းရွဖေလ့ (ဆရာသာၿမိဳင္)တို႔ပါ၀င္သည္။ ပဲခူးရိုးမေရာက္ ေတာ့ အဲဒီမွာ ဒုတိယလမ္းစဥ္ခ်မွတ္တယ္ဟု ေဖၚျပသည္။
ပဲခူးရိုးမတိုင္းသည္ ယခင္ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚ တပ္မဟာ(၆)၊ ဗိုလ္စီးပလိန္ တပ္မဟာမွဴး တာ၀န္ယူခဲ့သည့္ တပ္မဟာျဖစ္ ၿပီး ယင္းတပ္မဟာအား--
အမွတ္(၁) ခရုိင္ သာယာ၀တီႏွင့္ ျပည္အေနာက္ဘက္၊
အမွတ္(၂) ခရိုင္ အင္းစိန္ခရိုင္ေတာင္ဘက္၊
အမွတ္(၃) ခရိုင္ ပဲခူးတိုင္းအေရွ႕ဘက္တို႔အား ၁၉၅၆ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ(၁၆)ရက္ေန႔တြင္ ပဲခူးတိုင္းဟု သတ္မွတ္ လိုက္သည္။

ပဲခူးရိုးမတိုင္း
၁။ ေစာမ်ဳိးေသြး ဥကၠဌ
၂။ ဗိုလ္ဧဟန္ အတြင္းေရးမွဴး

ေစမ်ဳိးေသြးဥကၠဌျဖစ္ၿပီးေနာက္ ဗိုလ္ဧဟန္ဥကၠဌတာ၀န္ယူျပန္ရာ ဗိုလ္သန္းေအာင္အတြင္းေရးမွဴးျဖစ္လာသည္။ ဗိုလ္သန္းေအာင္သည္ ပဒိုသန္းေအာင္၊ ေကအဲန္ယူ ဒုတိယဥကၠဌ ကြယ္လြန္သူ ပဒုိေစာသန္းေအာင္ျဖစ္သည္။
ထိုေနာက္ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္ (ယခု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္၊ ဒီေအဘီစစ္ေကာ္မတီ အတြင္းေရးမွဴး) ဥကၠဌျဖစ္ၿပီး ၁၉၅၉ ခုႏွစ္၊ ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္မွ လိုအပ္သျဖင့္ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္ႏွင့္ ဗိုလ္သန္းေအာင္တို႔ႏွစ္ဦး ဗဟုိ၌ျပန္လည္တာ၀န္ယူၾကစဥ္ ဗိုလ္ ေလာကြား (ဖူးေလာကြား၊ ယခုဒူးပလာယာခရိုင္) အား ဥကၠဌႏွင့္ တပ္မဟာမွဴး တာ၀န္ေပးအပ္လိုက္သည္။ အတြင္းေရး မွဴးမွာ ဗိုလ္ၾကည္လင္းျဖစ္သည္။

၁၉၅၆ခု-ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚတိုင္း
၁။ မန္းဖန္းထန္ (ဆရာစိန္ဟန္) ဥကၠဌ
၂။ ဦးစိုးေအာင္ အတြင္းေရးမွဴး
၃။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စိန္မံု တပ္မွဴး
၄။ ဗိုလ္မွဴးျမရင္ ႏိုင္ငံေရးမွဴးတို႔ျဖစ္သည္။

ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚ၊ ပဲခူးရိုးမတို႔တြင္ ေကအဲန္ယူအစည္းအရုံးႏွင့္ တပ္မေတာ္တို႔ကို အသီးသီးဖဲြ႔စည္းၿပီး အေရွ႕တိုင္း (ေမာ ကို) အမ်ဳိးသားညီလာခံက်င္းပသည္။ ထိုညီလာခံမွ-
(K.R.C) (KAREN REVEOLUTIONARY COUNCIL) ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးေကာ္စီ၊ စစ္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရးေကာ္စီကို ဖြဲ႔ စည္းလိုက္သည္။
၁၉၅၆ ခုႏွစ္၊ ေမလ (၂၆)ရက္ေန႔ (ေမာကို) ကရင္အမ်ဳိးသားကြန္ဂရက္မွ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္လိုက္ေသာ (K.R C) ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မတီမ်ားမွာ
၁။ မူးဆိုးေကာ္ကဆာ (ဟံတာသာေမႊး) ဥကၠဌ
၂။ မန္းဘဇန္ ဒုဥကၠဌ(၁)၊ ႏုိင္ငံျခားေရး
၃။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေမာင္ ဒုဥကၠဌ(၂)၊ ကာကြယ္ေရး
၄။ စေကာလယ္ေတာ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး
၅။ ဖူးလယ္မူး(မန္းသိန္းေမာင္) တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး
၆။ မန္းရွံဖေလး သစ္ေတာႏွင့္ လယ္ယာ
၇။ ပဒိုေ၀ရီေက်ာ္ ျပည္ထဲေရး
၈။ ပဒိုေထာေရ ဘ႑ာေရးႏွင့္ အခြန္ေတာ္
၉။ ပဒိုစူေမာ္လီြ ျပန္ၾကားေရး
၁၀။ ပဒိုဘထြန္း ပညာေရးႏွင့္ က်မၼာေရး
၁၁။ ပဒိုဖိုးေညာ တရားသူႀကီးခ်ဳပ္ စသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။

ထို (ေမာကို) အမ်ဳိးသားကြန္ဂရက္မွာ-
- ဇူလိုင္လ(၅) ရက္ေန႔အား ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ရန္
- ေဖေဖၚ၀ါရီလ (၁၁)ရက္ေန႔အား ကရင္အမ်ဳိးသားေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ရန္၊
- ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး ဒုတိယလမ္းစဥ္ကိုအတည္ျပဳရန္၊
- စစ္ေရးလမ္းစဥ္ခ်မွတ္ရန္၊
- ေျမယာလမ္းစဥ္ခ်မွတ္ရန္၊
- အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစည္းမ်ဥ္းဥပေဒ ေရးဆြဲရန္၊
- K.R.C အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား ေရြးခ်ယ္ရန္၊
- ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲ သေဘာထားခ်မွတ္ရန္ဟူ၍ ခ်မွတ္ၾကသည္။ K.R.C ဗဟိုအမႈ ေဆာင္အမ်ားစုသည္ ေခတ္ပညာတတ္မ်ားျဖစ္ၿပီး KNU ပါတီေခါင္းေဆာင္အမ်ားစုမွာလယ္သမ်ားမွ တက္ လာသူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ KNU ပါတီ (Karen National United Party) သည္ ေရွ႕ေဆာင္မႈ၊ ကရင့္ေတာ္လွန္ ေရးကို သေဘာတရားေရး၊ ႏိုင္ငံေရးအရေခါင္းေဆာင္မႈယူရန္၊ KRC (Karen Revolutionary Concial) သည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတာ၀န္ယူရန္ ဖြဲ႔စည္းထားသည္။ KPLAသည္ (Karen People Liberation Army) သည္ စစ္ေရးတာ၀န္ယူသည္။ KRC ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ေခတ္ပညာတတ္မ်ားျဖစ္ၿပီး KNU ပါတီေခါင္းေဆာင္ မ်ားမွာ လယ္သမားအမ်ားစုျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထိုအေျခအေနေပၚ ရင္ဆိုင္ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရေသာ အခက္အခဲမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဥကၠဌႀကီး မန္းဘဇန္မွ-

(ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကရင္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကိုၾကည့္ရင္ ကရင္ဟာ အလုပ္သမားနည္းနည္းပဲရွိတယ္။ အဓိကကေတာ့ လယ္သမား အင္အားစုပဲ။ ေနာက္ၿပီး ေခတ္ပညာတတ္ေတြရွိတယ္။ လူတန္းစား (၃)ရပ္ျဖစ္ေပၚေနတယ္။ ဓနရွင္ကေတာ့ သိပ္ၿပီးမေပၚပါ ဘူး) ဟူ၍ ကရင့္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း လူတန္းစားလကၡဏာရပ္မ်ားကို ခြဲျခားစိတ္ျဖာခဲ့သည္။ ဆက္လက္ ၍-
(ေခတ္ပညာတတ္ေတြဟာ လယ္သမားေတြကို အထင္ေသးတယ္။ လယ္သမားေတြကလည္း ဒုတိယလမ္းစဥ္ခ်မွတ္ လုိက္တဲ့အခါမွာ (ေျမယာေတာ္လွန္ေရး) လုပ္မွ ကရင့္ဘ၀တိုးတက္မယ္ဆိုတာကို လက္ခံတယ္။ ေခတ္ပညာတတ္ေတြက ေတာ့ ေခတ္ေဟာင္းက အေတြးအေခၚေတြကို မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ဘူး။ အေနာက္ကို အထင္ႀကီးတယ္။ ဒီေတာ့အေတြးအေခၚေတြ အတူၾကဘူး ဟူ၍ေဖၚျပသည္။
KNU ပါတီဘက္မွ လက္၀ဲအယူအဆကို လက္ခံသည္။ KRC ဘက္မွ လက်္ာအယူအဆကို လက္ခံၾကသည္။ အယူအ ဆမတူညီေသာ ဘက္ႏွစ္ဘက္၏ ညီၫြတ္ေရးကို (KNU အမ်ဳိးသားတိုးတက္ေရးပါတီ) အလံေတာ္ေအာက္တြင္ စုစည္း ႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္၌ -

KNU ပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီမ်ားမွ--

၁။ မူးဆိုးေကာ္ကဆာ (ဟံသာတာေမႊး) ဥကၠဌ ေပါလစ္ဗ်ဴရို
၂။ မန္းဘဇန္ အတြင္းေရးမွဴး ေပါလစ္ဗ်ဴရို
၃။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေမာင္ ေပါလစ္ဗ်ဴရို
၄။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေကာ္ထူး ေပါလစ္ဗ်ဴရို
၅။ မန္းရွံဖေလ့ ေပါလစ္ဗ်ဴရို
၆။ မန္းသိန္းေမာင္(ဖူးလယ္မူး) ေပါလစ္ဗ်ဴရို
ဗဟိုေကာ္မတီ (၉)ဦး၊ အရံဗဟိုေကာ္မတီ (၁၀)ဦးျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားသည္။ (ယံုၾကည္ခ်က္၊ အယူအဆ၊ အေတြးအေခၚ မတူညီသူမ်ားသည္ အဖြဲ႔အစည္းတခုတြင္ ယာယီသာ စုစည္းထားႏိုင္သည္။

လက္၀ဲကိုခံယူထားၾကေသာ ေကအဲန္ယူပါတီအတြင္းမွ အခ်ဳိ႕ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ အမ်ဳိးသားတိုးတက္ေရးပါတီမွ အလုပ္သ မားလူတန္းစားပါတီ (ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ) ထူေထာင္လိုသူမ်ားႏွင့္ K.R.C မွ အေနာက္အားကိုးအထင္ႀကီးသူမ်ားအၾကား ပဋိပ ကၡမွာ တစတစျပင္းထန္လာမႈေၾကာင့္ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ (၂၀)ရက္ေန႔ (ကေဆာ၀ါး) ညီလာခံတြင္ မူးဆိုးေကာ္ကဆာမွ ဒု တိယလမ္းစဥ္ကို ဆန္႔က်င္ေသာ လမ္းစဥ္သစ္တရပ္ တင္သြင္းလာသျဖင့္ ထိုေန႔၏ မြန္းလြဲ (၃)နာရီတြင္ ညီလာခံခန္းမမွ ထြက္ခြာသြားသည္။ ၎ႏွင့္အတူ K.R.C အဖြဲ႔၀င္ (၁၀)ဦးထြက္ခြာသြားၾကသျဖင့္ ဤေန႔သည္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္း တြင္ ပထမဆံုးကြဲျခင္းျဖစ္သည္။
မူးဆိုးေကာ္ကဆာတို႔အဖြဲ႔ ခြဲထြက္သြားၿပီးေနာက္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးကို ဆက္လက္ေရွ႕ေဆာင္တိုက္ပြဲ၀င္ရန္ ေအာက္ ပါ ပါတီဗဟိုေကာ္မတီေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ၾကသည္။
၁။ မန္းဘဇန္ ဥကၠဌ
၂။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေကာ္ထူး ဒုကၠဌ
၃။ စေကာလယ္ေတာ အတြင္ေရးမွဴး
၄။ ဗိုလ္က်င္ေဖ တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး တို႔အား ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္အဖြဲ႔ (ေပါလစ္ဗ်ဴရို) (P.B) (၄)ဦးအျပင္ ဗိုလ္ျမေမာင္ႏွင့္ ဗိုလ္တင္ဦး(ဖူးတာအယ္) တို႔ႏွစ္ဦးအားေပါလစ္ဗ်ဴရိုမ်ားအျဖစ္ ထပ္မံေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္လိုက္သည္။

ကရင့္လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ယခုကဲ့သို႔ ၀မ္းနည္းဘြယ္ေကာင္းလွေသာ အကြဲအၿပဲျပႆနာျဖစ္ေပၚလာရျခင္း အေျခခံအေၾကာင္းအရင္းမွာ-
- ေကအဲန္ယူပါတီတြင္း ေကအဲန္ယူအမ်ဳိးသားတိုးတက္ေရးပါတီမွ တဆင့္ တရုတ္ျပည္ယဥ္ေက်းမႈ ေတာ္ လွန္ေရးလုပ္ ငန္းမ်ားကို အေျခခံသည့္ ကရင္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္ ေျပာင္းလဲခ်မွတ္၍ ကရင္ကြန္ျမဴ နစ္ပါတီ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္လို သူအုပ္စု၊
- ေကအဲန္ယူပါတီ၏ ေရွ႕ေဆာင္မႈကို မခံယူေတာ့ပဲ K.R.C ၏ ေခါင္းေဆာင္မႈကို ထူေထာင္လိုသူ လက်္အုပ္စု၊
- ဤကဲ့သို႔ အေျခအေနမ်ား ကြဲလြဲေနသျဖင့္ အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း ပဋိပကၡမ်ား တစတစျမင့္မားလာသည္။ ထိုအ ေျခအေနအေပၚ ဥကၠဌ မန္းဘဇန္မွ--
(ေကအဲန္ယူ လက္၀ဲအင္းအားစုေတြအတြင္းမွာလဲ ကြဲေရာဗ်၊ ကြဲတာဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း ဒီ ေကအဲန္ယူပါတီကို ကြန္ျမဴနစ္ပါတီလုပ္မွာကို လက္မခံဘူး၊ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ အယူအဆတူတဲ့ ဗဟုိေကာ္မတီေတြက ေတာ့ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္ႏွင့္ ဗိုလ္ဘသင္တို႔ျဖစ္တယ္။ တရုတ္ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးကို လက္ခံလိုက္ေတာ့ လက္ ၀ဲ အင္အားစုအတြင္းမွာလဲ (၂)ပိုင္းကြဲဘို႔ရွိလာတယ္။ လက္၀ဲနဲ႔လက်္ာကြဲဘို႔နဲ႔ လက္၀ဲအင္အားစုအတြင္း ကြဲဘို႔ျဖစ္ လာတယ္) ဟုေဖၚျပခဲ့သည္။

ထိုေၾကာင့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ားအတြင္း လက္၀ဲ၊ လက်္ာအုပ္စုမ်ားအၾကား ပထမဆံုးအႀကိမ္ ကြဲျခင္း ျဖစ္သည္။ မူးဆိုးေကာ္ကဆာႏွင့္ လိုက္သြားသူ K.R.C ဗဟုိအမႈေဆာင္ လက်္ာအင္အားစုတြင္--

၁။ မူဆုိးေကာ္ကစာ (ဟံတာသာေမႊး)
၂။ ပဒိုေ၀ေသာ
၃။ ဆရာဘထြန္း
၄။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လွေဖ
၅။ ပဒိုဖိုးေညာ
၆။ ပဒိုေ၀ရီေက်ာ္ စသည့္ပုဂၢိဳလ္မ်ားခြဲထြက္သြားၾကသည္။

ကရင့္လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း လုပ္နည္းလုပ္ဟန္၊ အယူအဆ၊ အေတြးအေခၚ၊ မတူညီမႈတို႔ေၾကာင့္ ႏွစ္ ျခမ္းကြဲသြားျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုအကြဲအၿပဲေၾကာင့္ ကရင္တမ်ဳိးသားလံုး စိတ္မခ်မ္းေျမ့၊ ၀မ္းနည္းေနၾကရသည္။ ဤကဲ သို႔ေသာ အကြဲအၿပဲမ်ဳိးႏွင့္ ရန္သူကို မည္သုိ႔တုိက္ခိုက္မည္နည္း၊ အဘကရင္ျပည္ကို မည္သို႔ရယူမည္နည္း။

၁၉၄၉ ခုႏွစ္ ကရင့္လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးစကတည္းက ေခါင္းေဆာင္ခဲ့သူ ဟံတာသာေမႊးႏွင့္ မန္းဘဇန္ႏွစ္ဦး သာက်န္ေတာ့သည္။ ၎တို႔ႏွစ္ဦးတြင္ လံုး၀တာ၀န္ရွိသည္။ ထိုေၾကာင့္ ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား ျပည္လည္စည္းလံုးညီ ၫြတ္ေရးအတြက္ အႀကိမ္ႀကိမ္ေတ႔ြဆံုေဆြးေႏြးၿပီး၊ ညီၫြတ္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။

ဥကၠဌႀကီး မန္းဘဇန္သည္ ဟံသာတာေမႊးႏွင့္ ဖါပြန္ခရိုင္ (ေနာ္ယိုးထာ)ရြာတြင္ ေတြ႔ဆံုစဥ္ ဟံသာတာေမႊးမွ-

“ဘဇန္ေရ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးကေတာ့ ကြဲသြားၿပီး၊ ဒါေပမဲ့ မကြဲေအာင္လုပ္ဘို႔ေတာ့ အေရးႀကီးတယ္။ မင္းနဲ႔ငါ ဒါကို ၀င္ထိန္းသိမ္းရေတာ့မယ္”ဟု စိတ္မေကာင္းစြာျဖင့္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္မွ--
ဒီအကြဲအၿပဲေတြကို ခင္ဗ်ားနဲ႔ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျပန္ေခါင္းေဆာင္ၿပီး ေျဖရွင္းရမယ္ဟု ေျပာရာ၎မွ သေဘာတူ လက္ခံသည္ဟု ေဖၚျပသည္။
သိုေသာ္- အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း လက္၀ဲ၊ လက်္ာ ပဋိပကၡသည္ ႀကီးသထက္ႀကီးလာၿပီး ေနာက္ဆံုးေစ့စပ္၍မရ သည္အထိ ကြဲထြက္သြားေတာ့သည္။ အက္ေၾကာင္းကို ရန္သူ၏ သပ္လွ်ဳိထိုးခြဲမႈေၾကာင့္ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲႏွင့္အတူ လက်္ (K.R.C) အုပ္စု ရန္သူႏွင့္လံုး၀ေစ့စပ္သြားၾကၿပီး ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးကို ေက်ာ ခိုင္းသြားေတာ့သည္။ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းတြင္ ၀ဲယာ ပဋိပကၡေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ရန္သူမွ သတ္လွ်ဳိေသြးခြဲ မႈေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း ကြဲသြားရုံတင္မက မလိုလားအပ္ေသာ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡေဘာင္ သုိ႔ ေရာက္ရွိသြားၾကသည္။ ေသြးနီစြန္းေသာ ကာလမ်ားပင္ျဖစ္လာေတာ့သည္။

၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ (၁၄)ရက္၊ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲပ်က္ၿပီး K.R.C အုပ္စု ၊ ေတာ္လွန္ေရးေကာ္စီႏွင့္ ပူးေပါင္း လိုက္သျဖင့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးတြင္ KNU ပါတီသာ က်န္ေတာ့သည္။ KNU ပါတီတြင္း၌ပင္ အယူအဆႏွစ္မ်ဳိးျဖစ္ ေပၚေနသည္။ ထိုအယူအဆႏွစ္မ်ဳိးႏွင့္ပတ္သက္၍ ဥကၠႀကီး မန္းဘဇန္မွ--
“KNU ပါတီမွ ဘာျဖစ္လာသလဲဆိုေတာ့ တရုတ္ျပည္ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးကို လက္ခံသူေတြက ကရင္ကြန္ျမဴ နစ္ပါတီဖြဲ႔ရမယ္။ ေနာက္ၿပီး တရုတ္ျပည္ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးကို အေျခခံၿပီး၊ လမ္းစဥ္၊ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြခ်မွတ္ရ မယ္လို႔ လုပ္လာေတာ့ ဒါကို ကြ်န္ေတာ္ကန္႔ကြက္တယ္။ မလုပ္ဘို႔ တားျမစ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ KNU အမ်ဳိး သားတိုးတက္ေရးပါတီနဲ႔ ဒုတိယလမ္းစဥ္ကိုသာ ဆုပ္ကိုင္ေတာ့ ဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔အၾကား ထပ္ကြဲဘို႔ျဖစ္လာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္နဲ႔ ဗိုလ္ဘသင္တို႔က အယူအဆတူၾကတယ္ ဟုေဖၚျပသည္။ KNU ပါတီတြင္း အေတြးအ ေခၚႏွစ္ရပ္ျဖစ္ေပၚလာေတာ့သည္။ ႏိုင္ငံေရးပဋိအကၡေရခ်ိန္ျမင့္လာသည္ႏွင့္အမွ် ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေကာ္ထူး၊ ဗိုလ္က်င္ေဖတို႔ ေခါင္းေဆာင္ေသာ ပါတီအုပ္စုမွာ ပဲခူးရိုးမသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕သြားၿပီး ၁၉၆၈ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လတြင္ (၆)ႀကိမ္ေျမာက္ပါတီ၊ ဗဟုိေကာ္မတီ အစည္းအေ၀းကို ေခၚယူက်င္းပသည္။ ထိုအစည္းအေ၀းသို႔ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္မွတက္ေရာက္ျခင္းမ ရွိဘဲ အစည္းအေ၀းကို ဦးေဆာင္ရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေကာ္ထူးအား အာဏာေပးအပ္လိုက္သည္။

ပါတီတြင္း၌လည္း အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆကြဲလြဲေနသည္။ တဖက္မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမဦးေဆာင္၍ (K.N.L.C) ကို ဖြဲ႔စည္း လိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္၌ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္သည္ ပါတီႏွင့္ ကင္းကြာသြားၿပီး တပ္မဟာ(၂)တြင္ သီျခားေနထိုင္ေန သည္။ ထိုကာလမ်ားတြင္ ဥကၠဌႀကီး မန္းဘဇန္မွ--
“ကြ်န္ေတာ္အေရွ႕တိုင္းမွာေနတံုးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမနဲ႔ တခါေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲလုပ္တယ္။ ေတြ႔ေတာ့(ဒုတိယလမ္းစဥ္ျဖစ္ တဲ့ နယ္ခ်ဲ႕ပေဒသရာဇ္၊ မဟာလူမ်ဳိးႀကီး၀ါဒဆန္႔က်င္ေရး)ကို လက္ခံေတာ့သူတို႔နဲ႔ ေပါင္းလိုက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔အ တူ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ဘသင္၊ ပဒိုေဘာယူေဖါ၊ ပဒုိကဒြဲ၊ ဗိုလ္၀ါစိန္ (ယခု ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တာမလာေဘာ) တို႔ပါ၀င္တယ္” ဟု ေဖၚျပခဲ့သည္။

ထိုေနာက္ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္မွာ K.N.U.F (Karen National United Front.) ေကအဲန္ယူတပ္ဦးကို ဖြဲ႔လိုက္ၿပီး KNU ပါတီဥကၠဌအျဖစ္မွလည္းေကာင္း၊ မဒညတ ဥကၠဌအျဖစ္မွလည္းေကာင္း၊ ႏႈတ္ထြက္လိုက္သည္။ ကရင့္ေတာ္လွန္ ေရးတြင္ အဖြဲ႔အစည္းႏွစ္ရပ္၊ လမ္းစဥ္ႏွစ္ရပ္ျဖစ္သြားၿပီး KNU ပါတီသည္ ပဲခူူးႏွင့္ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚ၌လည္းေကာင္း၊ KNU တပ္ဦးသည္ အေရွ႕တိုင္း၌လည္းေကာင္း၊ အသီးသီးရပ္လႈပ္ရွားေလေတာ့သည္။

၁၉၇၀ ခုႏွစ္တြင္ ေကအဲန္ယူတပ္ဦးညီလာခံတရပ္က်င္းပၿပီး ဤညီလာခံမွ-
ကရင္အမ်ဳိးသားစည္းလံုးညီၫြတ္ေရး ျပန္လည္တည္ေဆာက္ရမည္။
ေကအဲန္ယူတပ္ဦးမွ ေကအဲန္ယူအစည္းအရုံးဟူ၍ ျပန္လည္ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။

၁၉၇၅ ခုႏွစ္တြင္ ပဲခူးရိုးမတိုင္းအား ရန္သူမွ အျပင္းအထန္ ထိုးစစ္ဆင္လ်က္ရွိသည္။ ဆံုးရႈံးမႈမ်ားရွိသည္။ ေကအဲန္ယူမွ အမ်ဳိးသားစည္းလံုးညီၫြတ္ေရးကို အရတည္ေဆာက္ရန္ လုပ္ငန္းစဥ္ ခ်မွတ္ထားၿပီးျဖစ္သျဖင့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးကို ဖိတ္ေခၚေလသည္။

အမ်ဳိးသားျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးးအတြက္ ေကအဲန္ယူပါတီသည္ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလ၌ (ဒူးတာေဃး) ဖါပြန္ခရိုင္တြင္ အစည္းအေ၀းတရပ္ ေခၚယူၿပီး အမ်ဳိးသားျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးအတြက္ KNU ပါတီကို ဖ်က္သိမ္း လိုက္သည္။ ထိုစဥ္၌ ေကအဲန္ယူပါတီ ေခါင္းေဆာင္မ်ားမွ--
- ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမေမာင္
- ဦးစိုးေအာင
- ဗိုလ္စံလင္း
- ဗိုလ္ေက်ာ္ေသာင္းႏွင့္
- ဗိုလ္မီးသတို႔ျဖစ္သည္။ အျခားအဆင့္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ တပ္မ်ား၊ ပါ၀င္ပူးေပါင္းလိုက္ျခင္းျဖင့္ အဖြဲ႔အစည္းႏွစ္ ရပ္၊ လမ္းစဥ္ႏွစ္ရပ္မွ တမ်ဳိးသားလံုး လိုလားေတာင္းတလ်က္ရွိေသာ အမ်ဳိးသားစည္းလံုးညီၫြတ္ေရးကို ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ႏုိင္ေတာ့သည္။

ကရင္တမ်ဳိးသားလံုး၊ ကရင့္အမ်ဳိးသားအလံေတာ္ေအာက္ ေရာက္ရွိၾကကုန္ၿပီးျဖစ္သျဖင့္ မိမိတို႔တမ်ဳိးသားလံုး၏ ရန္သူမ်ားကို စည္းလံုးညီၫြတ္စြာတိုက္ခိုက္ႏိုင္ၿပီးျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္၌ ခ်မွတ္လိုက္ေသာ ညီလာခံ ဆံုးျဖတ္ခ်က္၏ ရလဒ္ျဖစ္ေပသည္။

-ထိုအခ်ိန္၌ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္သည္ အင္းစိန္တိုက္ပြဲမွ ရရွိခဲ့ဘူးေသာ မ်က္ခမ္းစပ္ေရာဂါေၾကာင့္ (သို႔မဟုတ္) အ ျခား မ်က္စိေရာဂါတမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္လားဟူ၍ ခြဲျခားမရေတာ့ပဲ မ်က္စိမႈံလာသျဖင့္ ခြဲစိတ္ကုသရာမွ မ်က္လံုးတဖက္ ကြယ္သြားေတာ့သည္။ ထို႔အျပင္အဆုတ္ေရာဂါျဖစ္ပြါးလာျပန္သည္။ ေတာ္လွန္ေရးစကတည္းက ႀကံဳေတြ႔ရင္ဆိုင္ခဲ့ရ ေသာ ေတာ္လွန္ေရးမွ ျဖစ္ေပၚလာသည့္အခက္ခဲမ်ား၊ အၾကပ္အတည္းမ်ားေၾကာင့္ထင္သည္။ အားအင္ကုန္ခန္းလာ ၿပီး အဆုတ္ေရာဂါ၏ တိုက္ခိုက္မႈကို ခံေနရသည္။ တဖန္မ်က္စိတဖက္ကြယ္ရာမွ အျခားတဖက္သို႔ ကူးစက္လာျပန္ ရာ ျမင္ေနရေသာ မ်က္စိသည္ပင္လ်င္ ကြယ္စျပဳလာသည္။ ေနာက္ဆံုး မ်က္စိႏွစ္ကြင္း အလင္းမရရွာေတာ့ေပ။

လူ႔ဘ၀မွျဖစ္ေပၚလာေသာ အဆုပ္ေရာဂါႏွင့္ မ်က္စိကြယ္မႈကို ခံစားေနရသည္ႏွင့္ တခ်ိန္တည္း ႏုိင္ငံေရးမီးပင္လယ္ ႏွင့္ မိုးသက္မုန္တိုင္းႀကီးကို ေတာ္လွန္ေသာမ်ဳိးခ်စ္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးသမားႀကီး ကူးခတ္ျဖတ္ေက်ာ္ေနရသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္မွ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးကို ကြ်န္ေတာ္မေသမျခင္း၊ ေအာင္ျမင္မႈရသည္အထိလုပ္ရ မွာပဲ၊ က်ဳိးက်ဳိး၊ ကန္းကန္း၊ ပဲ့ပဲ့လုပ္ႏိုင္သေရြ႕ အင္အားရွိသ၍ ကြ်န္ေတာ္လုပ္သြားမယ္လို႔ ခံယူတယ္ဟု အဓိဌာန္ျပဳ သြားသည္။
ဟုတ္ပါသည္။ ဥကၠဌႀကီး မန္းဘဇန္သည္ ႏိုင္ငံေရးမိုးသက္မုန္တုိင္းၾကား အဖြဲ႔အစည္းမွေပးအပ္လာေသာ နာယက ႀကီးတာ၀န္ျဖင့္ သက္ဆံုးတုိင္ အလံမလဲပဲ ေတာ္လွန္ေရးသမားတိုင္း၏ ဆုလာဘ္ျဖစ္သည့္ မာနယ္ပေလာအာဇာ နည္ ဗိမၼာန္၌ ထာ၀ရခြန္းခို အနားယူသြားေတာ့သည္။

၁၉၈၂ ခုႏွစ္ ေမလ(၃၁)ရက္ေန႔၌ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္သည္ ကရင္တမ်ဳိးသားအားလည္ေကာင္း၊ ကရင့္ေတာ္လွန္ ေရးအားလည္းေကာင္း၊ လူမ်ဳိးစံုညီအကိုေတာ္မ်ားႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ထာ၀ရခြဲခြါသြားပါၿပီ။ သို႔ေသာ္ ၎၏-
- ဘာပဲလုပ္လုပ္၊ အေရးႀကီးတာက ရဲေဘာ္၊ ရဲဘက္အခ်င္းခ်င္း ေစတနာမွန္ဘို႔လိုတယ္။ ဘယ္သူေတြ ဘာပဲ လုပ္လုပ္၊ မင္းတို႔ေစတနာမွန္မွန္နဲ႔သာလုပ္၊
- ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ မိမိအတြက္ရယူျခင္းမဟုတ္၊ အမ်ဳိးသားျပည္သူမ်ားအတြက္ ေပးဆပ္ျခင္းသာျဖစ္တယ္၊ ဆိုသည့္ ဒသနမ်ားသည္ ကမၻာတည္သေရြ႕ မိမိတို႔ႏွလံုးအိမ္တြင္ ထာ၀စဥ္ရွင္သန္ႀကီးထြားေနမည္ျဖစ္ပါသည္။

ဥကၠႀကီးမန္းဘဇန္ ေကာင္းရာသုဂတိဘံုသို႔ လားပါေစ။

အခန္း (၄)
အပိုဒ္(၁)
ဥကၠဌႀကီး မန္းဘဇန္၏ ေတာ္လွန္သည့္မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ား
“ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးကို ကြ်န္ေတာ္မေသမခ်င္း၊ ေအာင္ျမင္မႈရတဲ့အထိ လုပ္ရမွာပဲ၊ က်ဳိးက်ဳိး၊ ကန္းကန္းပဲ့ပဲ့ လုပ္ႏိုင္သေရြ႕၊ အင္းအားရွိသေရြ႕ ကြ်န္ေတာ္လုပ္သြားမယ္”ဟု စာေရးသူ၏ဖခင္မေသခင္ အသံသြင္းသြားပါသည္။

ဂုဏ္ေရာင္ေျပာင္ေသာ ကရင့္လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး မစတင္မီ ဥပေဒတြင္းတိုက္ပြဲကို ဦးစီးပါ၀င္ခဲ့ၿပီး ဆယ္စုႏွစ္တခု၊ ႏွစ္ခု၊ သံုးခုေက်ာ္ (အင္အားရွိသေရြ႕၊ လုပ္ႏိုင္သေရြ႕) အသက္ထက္ဆံုးက်ရာ တာ၀န္ယူခဲ့ပါသည္။

ကိုယ္က်ဳိးမၾကည္ဘဲ ေတာ္လွန္ေရးသည္ သူ႔ဘ၀၊ ေတာ္လွန္ေရးသည္ သူ႔အသက္၊ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစံုျပည္သူမ်ားအား သူ႔၀ိညာဥ္သဖြယ္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးခဲ့ပါသည္။ သူအသက္ရွင္ေနစဥ္ ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း အေတြးအေခၚတုိက္ပြဲမ်ား၊ လက္၀ဲ လက္ယာတုိက္ပြဲမ်ား၊ ေတာ္လွန္သူႏွင့္ အခြင့္ထူးခံမ်ားၾကားျပင္းျပင္းထန္ထန္ တိုက္ပြဲျဖစ္ေနပါသည္။

ဤအေျခအေနေပၚတြင္ ေတာ္လွန္သည့္မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ား ေမြးထုတ္ခဲ့ပါသည္။ သူ႔ေသြး၊ သူ႔သားမ်ားအၾကား၊ သူ႔အမ်ဳိးသား အၾကား၊ သူ႔ညီအစ္ကိုေတာ္ လူမ်ဳိးမ်ားအၾကား ေမြးထုတ္ခဲ့ပါသည္။
ဤသို႔ေသာ မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ားသည္ ထာ၀ရရွင္သန္ေနသည္၊ ႀကီးထြားေနသည္၊ ေပါက္ဖြားေနသည္။ အဆိုပါ ေတာ္လွန္ေရး သမားႀကီး၏ မ်ဳိးဆက္ေပါက္ဖြားပံုမွာ ၁၉၈၂ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၁၂ရက္တြင္ ျဖစ္ပါသည္။

ေသာင္းရင္းျမစ္နေဘး၊ အင္ဖက္မိုး၊ ၀ါးထရံကာ၊ ပ်ဥ္ခင္းသည့္တဲ့အိမ္အတြင္း ေသြးတိုးေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ေၾကာျပတ္ၿပီ သတိ ေမ့ေျမာေနေသာ (ေမြးေမေမ)၏ အပတ္လည္တြင္ သား၊ သမီး သမက္၊ ေခြ်းမမ်ား ၀ိုင္းရံလို႔ေနပါသည္။ အျခားတဘက္ အိမ္ ခန္းထဲမွာေတာ့ မ်က္ေစ့ႏွစ္ကြင္း အလင္းမရရွာေတာ့သည့္ အဆုပ္ေရာဂါသည္ ေတာ္လွန္ေရးသမားႀကီးခမ်ားမွာ အိမ္ေရွ႕က အေျခအေနေတြကို ေလ့လာလို႔နားေထာင္ေနပါသည္။ ေမြးေမေမအေျခအေနမွာ ဆိုးသထက္ ဆိုးလာပါသည္။ အသက္ရႈ ျမန္လာပါသည္။ ေနာက္ဆံုး ကြ်န္ေတာ္တို႔ လူ႔ဘ၀၏ (လမင္းသီတဂူ)သည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ထာ၀ရခြဲခြါသြားၿပီး၊ သခင္ခရစ္ ေတာ္၏ ေျခေတာ္ရင္းတြင္ ေရာက္ရွိအနားယူသြားပါေတာ့သည္။

သား၊ သမီး၊ ေခြ်းမ၊ ေျမးမ်ား၏ ငိုသံမ်ားထြက္ေပၚလာပါသည္။ မိခင္ကို ထာ၀ရစြန္႔လႊတ္လုိက္ရပါၿပီး။ အႀကီးမားဆံုး ဘ၀၏ ဆံုးရႈံးမႈတခုပါ။

ငိုသံေတြၾကားသျဖင့္ မ်က္မျမင္ဒုကိၡတအေဖသည္ အိမ္ေရွ႕သို႔ စမ္းတ၀ါး၀ါးႏွင့္ ထြက္လာၿပီးအေမ့နားတြင္ ထိုင္ပါသည္။ ၾကင္နာျခင္း၊ ျမတ္ႏိုးျခင္း၊ တြယ္တာျခင္း၊ ခ်စ္ျခင္းတို႔၏ သေကၤတျဖစ္သည့္ ေနာက္ဆံုးအနမ္းႏွင့္ မိခင္ကိုနမ္းၿပီး-

“ၾကည္ - မင္း သခင္ခရစ္ေတာ္ဆီအရင္သြားႏွင့္၊ ငါလိုက္ခဲ့မယ္။ တို႔အိမ္ေထာင္သက္တမ္း တေလွ်ာက္လံုး မင္းသစၥာတရား ဦးထိပ္ပန္ၿပီး ငါ့ကိုပါရမီျဖည့္ခဲ့တယ္။ ငါ့ရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးလမ္းေၾကာင္းတေလွ်ာက္ ရန္သူ႔အဖမ္းအဆီးနဲ႔ ဆင္းရဲ႕က်ပ္တည္း မႈ အခက္အခဲမ်ားကို ေက်ာ္လႊားၿပီး ေတာ္လွန္ေရးအေပၚ သစၥာရွိခဲ့တယ္။ မင္းကိုေလးစားတယ္”

တဆက္ထဲ သားသမီးေတြဘက္လွည့္၍“မင္းတုိ႔အေမေတာ့ဆံုးၿပီး၊ ငါလည္းမၾကာခင္ သူ႔ေနာက္လိုက္လိမ့္မယ္။ မင္းတို႔ကို ဘာအေမြမွေပးစရာမရွိဘူး၊ ေပးႏိုင္တာက ေတာ္လွန္ေရးအေမြပဲျဖစ္တယ္။ ဒီအေမြကို မင္းတုိ႔ယူရဲ႕လား၊ ယူမလား”ဟု ေမး ပါသည္။
အေဖေပးလာေသာ ေတာ္လွန္ေရးအေမြဆိုသည္မွာ-
မၿပီးဆံုးေသးေသာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီေတာ္လွန္ေရးကို ဆံုးခန္းတုိင္ေအာင္ တိုက္ပြဲ၀င္ရမည္။ အေဖ၏ဒႆနျဖစ္ေသာ (ေတာ္လွန္ေရးဟာ မိမိအတြက္ရယူျခင္းမဟုတ္၊ အမ်ဳိးသားျပည္သူေတြအတြက္ ေပးဆပ္ျခင္းျဖစ္တယ္)ဆိုသည္ကို လက္ခံ ရမည္။
“ဘာပဲလုပ္လုပ္ အေရးႀကီးတာက ရဲေဘာ္ရဲဘက္အခ်င္းခ်င္း ေစတာနာမွန္ဖို႔လိုတယ္။ ဘယ္သူေတြ ဘယ္လိုဘဲလုပ္လုပ္ မင္းတို႔ ေစတနာမွန္မွန္နဲ႔သာလုပ္”ဆိုသည့္ ဒႆနကို လက္ခံရမည္ျဖစ္သည္။ ဤေတာ္လွန္ေရးအေမြသည္ နက္နဲသည္၊ ေလးနက္သည္၊ တန္ဘိုးႀကီးသည္၊ ခက္ခဲသည္။ ကိုယ္က်ဳိးထက္ (မိမိလူမ်ဳိး၊ မိမိတိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးစံုျပည္သူေတြအတြက္ အသက္ထက္ဆံုးလုပ္ရမွာျဖစ္သည္။ ဤေတာ္လွန္ေရးအေမြကို လက္ခံသင့္မသင့္ ေလးေလးနက္နက္စဥ္စားၿပီးမွ -

“ပါးပါးေပးတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးအေမြးကို ကြ်န္ေတာ္ယူမယ္”ဟု ကတိေပးလိုက္သည္။ ေနာက္ကြ်န္ေတာ့္ညီအလတ္ႏွင့္ ညီအ ေထြး၊ ညီမေတြပါ ေတာ္လွန္ေရးအေမြကိုယူဖို႔ ကတိေပးၾကသည္။ ဤကတိစကားမ်ားကို ၾကားေသာခါ အေဖ့မ်က္ႏွာ၀င္းပ သြားသည္။
ငါေတာ္လွန္ေရးမ်ဳိးဆက္ေတြ ေမြးထုတ္ႏိုင္ၿပီ။
ေတာ္လွန္တဲ့သူရဲေကာင္ေတြ၏ အေဖျဖစ္ရသျဖင့္ ဂုဏ္ယူေနသည့္ မ်က္ႏွာသြင္အျပင္ေဆာင္ေနပါသည္။ ေတာ္လွန္ေရးမ်ဳိး ဆက္သစ္မ်ား ရွင္သန္ႀကီးထြားေနသည္။
ေတာ္လွန္ေရးမ်ဳိးဆက္သစ္မ်ား ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္၏ သား၊ သမီး၊ ေျမးမ်ားအၾကား၊ ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ားအၾကား၊ လူမ်ဳိးစံု ျပည္သူမ်ားအၾကား တေန႔ထက္တေန႔၊ တစထက္တစ၊ ဖြားျမင္ရွင္သန္ႀကီးထြားေနသည္။ ႀကီးထြားလ်က္၊ ဖြားျမင္လ်က္ရွိ သည္။

ေမြးေမေမ ေကာင္းရာသုဂတိဘံုသို႔ လားပါေစ။

ဒို႔တပ္မေတာ္ တပ္မွဴးတပ္သားေတြဟာ ျပည္သူလူထုထဲဆင္း၊ ျပည္သူလူထုကို အလုပ္အေၾကြးျပဳ၊ ျပည္သူ႔ထံမွသင္ယူ၊ ျပည္သူကို ဒို႔တပ္မေတာ္ရဲ႕ စစ္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စည္းရုံးေရးလမ္းစဥ္ေတြရွင္းျပၿပီး လူထုေထာက္ခံမႈအရယူ၊ လူထုဟာ စြမ္းပကားႀကီးတဲ့ ဒို႔အင္အားစုႀကီးျဖစ္တယ္။ ဒို႔တပ္မေတာ္ဆိုတာ ေတာ္လွန္ေရးမွာ ျပည္သူလူထုအတြက္ ကိုယ္ႀကိဳးအစြန္႔ ဆံုး၊ အရဲရင့္ဆံုး၊ အပင္ပန္းဆံုး၊ လက္နက္ကိုင္ထားတဲ့အဖြဲ႔ အစည္းျဖစ္တယ္။
မန္းဘဇန္

အပိုဒ္(၂)
ဥကၠဌႀကီး မန္းဘဇန္၏ဘ၀နိဂံုး

မာနယ္ပေလာေရႊၿမိဳ႕ေတာ္မွ ေပၚလူရပ္ကြက္၏ တဲအိမ္တလံုးအတြင္း၌ BBC ႏွင့္ VOA ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ အသံလႊင့္ခ်က္ မ်ား ေပၚထြက္ေနပါသည္။ ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚထိုင္၊ ေရဒီယိုအသံလႊင့္ခ်က္ကို တစိုက္မတ္မတ္နားေထာင္ေနသူမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔အေဖ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္ပါ။

အေမဆံုးသြားသျဖင့္ ၎ဘ၀သည္ အထီးက်န္ျဖစ္ေနလင့္ကစား သူ႔အေတြးအေခၚနယ္ပယ္ထဲတြင္ သူ႔ပတ္၀န္က်င္မွာ သူ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ-
- ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္သားမ်ား၊
- ကရင္ျပည္သူမ်ား၊
- တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစံု ညီအကိုမ်ား၊
- ႏိုင္ငံတကာအဖိႏွိပ္ခံႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ား ၀န္းရံလို႔ေနပါသည္။
- ကရင့္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး၊ မုခ်ရရမယ္။
- စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုႀကီး မုခ်ေပၚထြက္ရမည္။
- ဒီမိုကေရစီလူမႈအခြင့္အေရးမ်ား တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ရရမယ္။
- ဘံုရန္သူဆန္႔က်င္ေရးတပ္ေပါင္းစုႀကီး ထာ၀ရရွင္သန္ႀကီးထြားေနတယ္။

ႏိုင္ငံတကာ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ား၏ ထာ၀ရတပ္ေပါင္းစုႀကီး မုခ်ဖြားျမင္လာရမည္ဆိုသည္ကို သူအၾကြင္းမဲ့ ယံု ၾကည္ထားပါသည္။ အနာဂတ္သည္ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တုိက္ပြဲ၀င္သူမ်ား၊ ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သားမ်ား၊ ၿငိမ္ ခ်မ္းေရးဘက္ေတာ္သားမ်ား၏ ကမၻာျဖစ္သည္ဆိုသည္ကို သူခံယူထားပါသည္။ သူ႔ဘ၀သည္ အထီးက်န္းေနလင့္ကစား အနာဂတ္ကို ပီျပင္စြာ ယံုၾကည္မႈေၾကာင့္ ပီတိျဖစ္ေနသည္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ေမြးေမေမ (မိုးမိုး) ဆံုးသြားၿပီး ရက္ေပါင္းေလးဆယ္အတြင္း အေဖ့ဘ၀သည္ ပက္လက္ကုလားထိုင္ႏွင့္ ကုတင္ပဲရွိေတာ့သည္။ ေန႔ဘက္ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚထိုင္၊ ညဘက္ကုတင္ေပၚအိပ္ျခင္းပဲျဖစ္သည္။ ဤကာလ၌-

ေတာ္လွန္ေရးအေမြးဆက္ခံသူ ၀မ္းခါ ကက္ဘလူးေတာင္ကုန္း၏ အာဇာနည္သူရဲေကာင္း စစ္သည္ေတာ္ တပ္ၾကပ္ပုခ်ဳိ (ROCKY) (က်ဆံုး)၏ အေမ အန္တီ၀ါး၀ါး၊ ေတာ္လွန္ေရးအေမြဆက္ခံသူ ထီြဖား၀ီးက်ဳိး( ေခြးအိပ္ေတာင္) ေတာင္ကုန္း ၏ အာဇာနည္သူရဲေကာင္း စစ္သည္ေတာ္ဒုတိယဗိုလ္မိုးေအာင္၀င္း (က်ဆံုး)၏အစ္မ မိုးနား၀င္းတုိ႔က ၀တ္ႀကီး၊ ၀တ္ ငယ္၊ အသြယ္သြယ္ယူၿပီး ခ်က္ျပဳတ္ေကြ်းေမြးေနပါသည္။ ညီအလတ္၏ဇနီး၊ စတုတၳေျမာက္ညီမ နန္းႏြယ္ဇန္တို႔၏ ျပဳစု ၾကည့္ရႈမႈကို ခံယူေနပါသည္။

“အဖိုးႀကီးေရ ဒို႔တေတြဟာ ေတာ္လွန္တဲ့မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ ေမြးဖြားခဲ့ၿပီး။ အာဇာနည္သူရဲေကာင္း စစ္သည္ေတာ္ေတြရဲ႕ မိဘေတြျဖစ္ၾကရလို႔ ဒိုေသေပ်ာ္ပါၿပီကြယ္။ မင္း ငါရွိတဲ့ သခင္ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ ေျခေထာင္ရင္းမွာ လာေရာက္ကြန္းခိုလို႔အ နားယူလွည့္ေတာ့ ” ဟု အေမ့အသံစာစာေလးကို ၾကားလို႔ထင္သည္။ အေဖသည္ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္မာနယ္ပေလာမွေန၍ သူ ရဲေကာင္းစစ္သည္ေတာ္မ်ား၏ၿမိဳ႕ေတာ္ ၀မ္းခါရွိ ပဥၥမသမီး နန္းေကသီဇန္၏အိမ္သို႔ တလွည့္လာေရာက္ အနားယူပါ သည္။ ဤအခိ်န္မွာလဲ အေဖ့ဘ၀သည္ ပက္လက္ကုလားထိုင္နဲ႔ ကုတင္ျဖစ္ဆဲပင္။

မ်က္မျမင္သည့္ အဆုပ္ေရာဂါရွင္၊ ဒုကၡိတအထီးက်န္တဦးအဖို႔ ဆက္လက္အသက္ရွည္ရပ္တည္ေရးအတြက္ ရုပ္ပိုင္း ဆုိင္ရာအင္အား တစတစ ဆုတ္ယုတ္လို႔လာပါသည္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ စိတ္ဓါတ္အင္အားမွာေတာ့-
- ေတာ္လွန္ေရးေအာင္ရမယ္။
- စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ေပၚထြက္ရမယ္။
- အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ တပ္ေပါင္းစုႀကီး ထာ၀ရရွင္သန္ႀကီးထြားေနမယ္ဟု အနာဂတ္အေပၚ ယံုၾကည္မႈအျပည့္ အ၀ရွိသည္။
အခ်ိန္ေတြ တစတစကုန္လြန္လာသျဖင့္ တပ္မေတာ္သားတေယာက္အဖို႔ ခြင့္ေစ့လာေသာေၾကာင့္ မိမိတပ္ခြဲမွဴးတာ၀န္ယူရာ တပ္မဟာ (၇)၊ အမွတ္ (၁၉)တပ္ရင္း၊ တပ္ခြဲ(၄)သို႔ ျပန္ရပါေတာ့သည္။ မိခင္တပ္ရင္းရွိရာ တပ္မဟာ(၇)၊ တပ္ရင္း (၁၉)သို႔ မေရာက္မီ အေဖ့ထံသြားေရာက္ဂါ၀ရျပဳပါသည္။ ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚမွာ အေဖသည္ BBC အဂၤလိပ္ပုိင္းအစီအစဥ္ကို နားေထာင္ေနပါသည္။ ပါးပါး ကြ်န္ေတာ္ေရွ႕တန္းျပန္ေတာ့မယ္ဟု ေျပာသျဖင့္ အေဖမွ ဒီကိုလာအံုးဆိုၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္း ကိုကိုင္ကာ ဆုေတာင္းေပးပါသည္။ ထာ၀ရဘုရားသခင္ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္အတူရွိေစေၾကာင္း၊ ၾကည့္ရႈေစာင့္မေစေၾကာင္း၊ ေဘး ဥပါဒ္အႏၱရာယ္မ်ားႏွင့္ ကင္းေ၀းေစေၾကာင္း၊ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ လမ္းၫြန္မႈေပးေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းေပးပါသည္။

အေဖထံမွ ဘယ္သြားသြား၊ ဘာလုပ္လုပ္ ဘုရားမေမ႔ရန္၊ ဘုရားကို ဦးထိပ္ထားရန္၊ ေနာက္ဆာလံက်မ္း ၂၃၊ ၂၇ ႏွင့္ ၉၁ ေတြကို အၿမဲတမ္း အာဂုံေဆာင္ရန္ ၾသ၀ါဒေပးပါသည္။ အေဖ့ထံမွ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၊ ေစတနာ၊ ဂရုဏာမ်ားကို ၀မ္းေျမာက္ ၾကည္ႏူး ႏွစ္ေထာင္းအားရစြာ လက္ခံရရွိပါသည္။

ထိုအျပင္ အေဖ့ေပးေသာ ေတာ္လွန္ေရးအေမြကို က်စ္က်စ္ဆုပ္ကိုင္ကာ ေရွ႕တန္းစစ္ေျမျပင္သို႔ အေဖ့အား ဦးသံုးႀကိမ္ကန္ ေတာ့ၿပီး ထြက္ခြါလာေတာ့သည္။
အေဖ၏
- လူလူခ်င္း ေသြးစုပ္မႈကင္းေသာ
- လူမ်ဳိးခ်င္း ကြ်န္ျပဳမႈကင္းေသာ
- အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ လူမႈအခြင့္အေရးအျပည့္အ၀ရွိေသာ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ မုခ်ေပၚထြက္ရမည္ဆိုသည့္ ဒႆန သည္ ကြ်န္ေတာ့္ေသြး၊ ကြ်န္ေတာ့္ဦးေႏွာက္ထဲမွာ အသက္ထက္ဆံုး ပူကပ္ကိန္းေအာင္းသြားမည္ျဖစ္သည္။
ကြ်န္ေတာ့္သားသမီး၊ ေဆြမ်ဳိးႏွင့္ အမ်ဳိးသားျပည္သူမ်ားအၾကား ဖြားျမင္လာမည္ျဖစ္သည္။

ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္၏ (လူသား၀ါဒ) ကရင့္လူ႔အဖြဲ႔အစည္း၊ ျမန္မာႏွင့္ ကမၻာတ၀ွမ္းကို လႊမ္းၿခံဳႏိုင္ပါေစ။

ျဖစ္ခ်င္တာထက္ ျဖစ္သင့္တာကိုလုပ္၊ ဆႏၵရွိတာထက္ ျဖစ္ရွိေနတဲ့ ပကတိ အေျခအေနေပၚမွာ အရင္လုပ္၊ စိတ္ရွည္ ပါ၊ ေစတာနာမွန္ပါ၊ ဘ၀င္မျမင့္နဲ႔၊ ဂိုဏ္းဂနစိတ္မထားနဲ႔၊ တပည့္မေမြးနဲ႔၊ သည္းခံပါ၊ စိတ္ႏွိမ့္ခ်ပါ၊ ရိုးရုိးသားသား ေနထိုင္ပါ၊ အေကာင္းျမင္၀ါဒ ထားရွိပါ၊ ေျခာက္တိုင္းမေၾကာက္နဲ႔၊ ေျမွာက္တိုင္းအေျမွာက္နဲ႔၊ ေခ်ာ့တိုင္းမေပ်ာ့နဲ႔၊ သ တိရွိၾက၊ ဒါဟာ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ က်င့္သံုးရမယ့္ နိယာမတရားပဲ။
(မန္းဘဇန္)

အပိုဒ္ (၃)
ဘ၀ေရႊေတာင္ႀကီး ၿပိဳေသာေန႔

အေဖဥကၠဌႀကီး မန္းဘဇန္ေပးေသာ (ေတာ္လွန္ေရးအေမြ)ကို ရင္၀ယ္ပိုက္၊ မၿပီးဆံုးေသးေသာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရ စီ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလမ္းေၾကာင္းတေလွ်ာက္ ရဲရဲေတာက္ခ်ီတက္ေနပါသည္။
စစ္သည္ေတာ္တုိင္းရင္ဆိုင္ရေသာ အစားဆင္းရဲ၊ အေနဆင္းရဲခ်ဳိ႕တဲ့ေသာဘ၀၊ ပင္ပန္းၾကမ္းတမ္းေသာဘ၀၊ ေန႔၊ ည၊ ေႏြ၊ မိုး၊ ေဆာင္း၊ အခ်ိန္အေရြး လႈပ္ရွားရေသာဘ၀၊ ဗံုး၊ စိန္ေျပာင္း၊ အေျမွာက္မိုးရြာေနၿပီး ေသျခင္းတရားႏွင့္ အ ခ်ိန္မေရြးမိတ္ဖြဲ႔ႏိုင္ေသာဘ၀၊ စစ္သားဘ၀ကို ဂုဏ္ယူစြာ ေက်ာ္လႊားေနပါသည္။

“စစ္တိုက္ရင္းစည္းရုံး၊ စည္းရုံးရင္းစစ္တိုက္၊ အမ်ဳိးသားျပည္သူေတြကို အလုပ္အေၾကြးျပဳ၊ စစ္သားစုေဆာင္းေရးဟာ စစ္ေျမျပင္မွာရွိတယ္။ ဒို႔တပ္မေတာ္ရဲ႕ သံု႔ပန္းေပၚလစီေတြ တိတိက်က်လုပ္ေဆာင္” ဆိုသည့္ အေဖ့ၾသ၀ါဒမ်ားကို ေတာ္လွန္ေရးအေမြအျဖစ္ ကိုင္တြယ္လႈပ္ရွားေနပါသည္။ တပ္မဟာ (၇)၊ တပ္ရင္း (၁၉) စစ္ေဒသတြင္ ေသနတ္သံ ေတြ ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲျမည္ေနသည္။

ဗိုလ္မွဴးေက်ာ္နီ စစ္ေၾကာင္းမွဴးတာ၀န္ယူထားေသာ စစ္ေၾကာင္း(၁)သည္ နဘူး၊ ပိုင္က်ဳံ၊ ထီလံု၊ ရင္းၿမိဳ႕နယ္တခြင္ ေျပာင္က်ားႀကီးအသြင္ႏွင့္ လႈပ္ရွားေနပါသည္။ တခါတရံအထူးတပ္ရင္း (၁၀၁)စစ္ေၾကာင္းႏွင့္၎၊ တႀကိမ္တခါ ဗိုလ္မွဴးတူးတူးဦးစီးေသာ စစ္ေၾကာင္း (၂)ႏွင့္၎၊ စစ္ေၾကာင္းသံုးေၾကာင္းပါင္းၿပီးေသာ္၎၊ လႈပ္ရွားစစ္မ်ားႏွင့္ နည္း ဗ်ဴဟာအမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာင္းကာ ရန္သူတပ္မ (၄၄)ကို အမ်ဳိးမ်ဳိးဒုကၡေပးေနပါသည္။ ရန္သူတပ္မမွဴးမ်ားျဖစ္ေသာ ဗိုလ္မွဴး ႀကီးအဆင့္ရွိျမသင္း၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီးအဆင့္ရွိ ျမင့္ေအာင္တို႔သည္ တုိက္ပြဲတုိင္းတြင္ အထိနာေနသျဖင့္ အထက္မွ အ ႀကိမ္းအေမာင္းမ်ားခံ ေနရပါတယ္။

တပ္မ(၄၄) လက္ေအာက္ခံတပ္ရင္းမ်ားဆိုလွ်င္ ဖဲြ႔စည္းပံုပ်က္ေနပါသည္။ ဗိုလ္မွဴးေက်ာ္နီ၊ ဗိုလ္မွဴး တူးတူးေဟ့ ဆို လွ်င္ ရန္သူမ်ားအေၾကာက္ႀကီး ေၾကာက္ေနၾကသည္။ တုိက္တိုင္းေအာင္ စစ္ေၾကာင္း(၁)ကို လူထုမွ ကရင္းဒံုးယိမ္း ႏွင့္ႀကိဳသည္။ စစ္ေၾကာင္း (၁)က ရဲေဘာ္မ်ားမွလဲ အားလပ္သည့္ အခ်ိန္မ်ား၌ လူထုကုန္ထုတ္လုပ္ေရးမ်ားတြင္ ကူ ညီသည္။ စပါး၀ိုင္းရိတ္သည္။ စပါး၀ိုင္းစိုက္သည္။ လူထုအိမ္၀ိုင္းမိုးသည္။ ဆန္း၀ိုင္းေထာင္းသည္။

“ဒို႔တပ္မေတာ္သားေတြဟာ အမ်ဳိးသားျပည္သူၾကားက ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ျပည္သူ႔သားသမီးေတြျဖစ္တယ္။ သူတို႔ အ လုပ္ကို၀ုိင္းလုပ္တာဟာ ကိုယ့္မိဘကိုကူတာပဲ” ဆိုသည့္ အေဖ့ၾက၀ါဒကို လူထုအလုပ္၀ိုင္းလုပ္တုိင္း၊ လူထုစပါး၀ုိင္း စိုက္၀ိုင္းရိတ္တိုင္း ၾကားေယာင္ေနသည္။

တပ္မေတာ္(၇) မွဴး ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ထင္ေမာင္ဦးစီးေသာ စစ္ေၾကာင္း ၁၊ ၂၊ ၄၊ ၅ ႏွင့္အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁) စစ္ေၾကာင္း မ်ားသည္ စုရပ္တခုတြင္ ဆံုၾကပါၿပီ။ တပ္ခြဲမွွဴးမွ အထက္တပ္မွဴးမ်ားအား ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ထင္ေမာင္မွ စစ္ဆင္ေရးစီမံ ခ်က္မ်ားကို ရွင္းျပေနပါသည္။

ေယာင္ျပျမွဴဆြယ္ၿပီး ရန္သူ႔စစ္ကူကိုတိုက္တဲ့နည္းဗ်ဴဟာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကညင္ဒံုရဲစခန္းဟာ ေရာင္ျပတိုက္ကြက္ပဲ။ က တိုင္ကြက္ပဲ။ ကတိုင္တိကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကမေမာင္းဘက္ကပဲျဖစ္ျဖစ္ လိုက္လာတဲ့စစ္ကူကို အပိုင္တိုက္ရမယ္။ စစ္ကူမ လာဘူးဆိုရင္ေတာ့ ကညင္ဒံုစခန္းကို အၿပီးသိမ္းရမယ္။ ဤစီမံခ်က္အတိုင္း ကညင္ဒံုရဲစခန္းတြင္ ေသနတ္သံမ်ား ကမၻာပ်က္ခမန္း ဆူညံေနပါၿပီး။ ေဟ့ ရဲေဘာ္ေတြ လက္ေျမွာက္ကြ၊ မင္းတို႔ကို ဒို႔ဘာမွမလုပ္ဘူး၊ ဆိုသည့္ ရဲေဘာ္ မ်ားေအာ္ေျပာသံမ်ားအၾကား ၃.၅ ဒံုက်ည္မ်ား၊ ၈၁မမ၊ ၆၀ မမစိန္ေျပာင္းမ်ား၊ ၅ရ မမေႏွာက္ပြင့္ရိုင္ဖယ္မ်ားသည္ မုိး ရြာသလို ေပါက္ကြဲက်ေရာက္ေနသျဖင့္ ရဲအုပ္ဦးဧေမာင္သည္ ေျခာက္လံုးျပဴးတလက္ကိုကိုင္၊ မီးခိုးေငြ႔မ်ားၾကားထဲမွ တံထားတဖက္သို႔ ေလွ်ာက္လာပါသည္။ စစ္ေၾကာင္း(၁)မွဴးဗိုလ္မွဴးေက်ာ္နီမွ တံတားအျခားတဖက္မွ တဦးတည္း ေလွ်ာက္လာပါသည္။ တံတားအလယ္တြင္ စစ္တိုက္ေနၾကေသာ ဘက္ႏွစ္ဘက္မွ လူသားႏွစ္ဦးဆံုၾကပါၿပီ။

စခန္းမွဴးဦးဧေမာင္မွ ၎၏ေျခာက္လံုးျပဴးအား ဗိုလ္မွဴးေက်ာ္နီသို႔ ေပးလိုက္ပါသည္။ ေနာက္ႏႈတ္ဆက္ၾကပါသည္။ ေသနတ္သံမ်ားစဲသြားပါၿပီ၊ စစ္တုိက္ေနေသာ ဘက္ႏွစ္ဘက္မွ အရာရွိႏွစ္ဦးတံတားတဘက္သို႔ ေရာက္လာၾကပါၿပီ။ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္၏ သံု႔ပန္းေပၚလစီ လူသား၀ါဒ၊ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓါတ္၊ လူမ်ဳိးစံုုေသြး စည္းၾကည္ေရးစိတ္ဓါတ္၊ စစ္သားစုေဆာင္းေရးဟာ စစ္ေျမျပင္မွာရွိတယ္၊ စစ္တုိက္ရင္းစည္းရုံး၊ စည္းရံုးရင္းစစ္တိုက္ လူလူခ်င္းဖိႏွိပ္မႈကင္းေသာ လူမ်ဳိးခ်င္းကြ်န္ျပဳမႈကင္းေသာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီစိတ္ဓါတ္ဆိုသည့္ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘ ဇန္း၏ ၾသ၀ါဒ၊ သူ၏ဒႆနမ်ားသည္ ဗိုလ္မွဴးေက်ာ္နီ၏ဦးေႏွာက္ႏွင့္ ႏွလံုးေသြးမ်ားအၾကား စစ္ေၾကာင္း (၁)မွ ရဲ ေဘာ္၊ တပ္မွဴး၊ တပ္ၾကပ္၊ တပ္သားမ်ားအၾကား၊ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္သားမ်ားအၾကား ထာ ၀ရကိန္းေအာင္းရွင္သန္ႀကီးထြားလ်က္၊ စစ္ပစၥည္းကလြဲလို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းေတြ အကုန္ယူဆိုသည့္ ဗိုလ္ မွဴးေက်ာ္နီ၏ ၫြန္ၾကားခ်က္ျဖင့္ ရဲႏွင့္၎တို႔မီခိုသူသံုးဦးသည္ အထုတ္အပိုးမ်ားႏွင့္ ထြက္လာၾကပါၿပီ။ ခေလးႏွစ္ဦး၊ မီခုိသူရဲဇနီးသည္သံုးဦး၊ ခလရ ၁၉မွ စစ္သည္ႏွစ္ဦး၊ စခန္းမွဴးဦး ဧေမာင္အပါအ၀င္ ရဲသား ၁၆ ဦး၊ စုစုေပါင္း ၂၃ ဦး ကို ဖမ္းဆီးရရွိလိုက္ပါသည္။ ကညင္းဒံုစခန္း တခုလံုးသိမ္းပိုက္ရွင္းလင္းၿပီးသည္ႏွင့္ သံု႔ပန္းမ်ားႏွင့္အတူ သတ္မွတ္ ထားေသာဆံုရပ္သို႔ စစ္ေၾကာင္းမွဴးမွ မိမိအားတာ၀န္ေပးပါသည္။ အဆိုပါသံု႔ပန္းမ်ားအား ထိန္းသိမ္းကြပ္ကဲရန္ စစ္ ေၾကာင္းမွဴးမွ မိမိအားတာ၀န္ေပးပါသည္။ ရဲသားကိုဘခ်ဳိဇနီးေမာင္ႏွံသည္ ကေလးႏွစ္ေယာက္၊ အထုပ္အပိုးမ်ားႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနပါသည္။ ကိုဘခ်ဳိသည္ ၎တို႔ပိုင္ အထုပ္အပိုးမ်ားကိုထမ္း၊ ၎ဇနီးမွ သားအငယ္ကိုပိုး၊ သမီးအႀကီး ေလးသည္ လူႀကီးသြားႏႈန္းအတိုင္း လမ္းေလွ်ာက္ေနရပါသည္။

ခရီးကေ၀း၊ စစ္သားစံခ်ိန္ျဖစ္သျဖင့္ ဤကေလးမေလးအဖို႔မလြယ္။ မေလွ်ာက္ႏိုင္၊ ကိုဘခ်ဳိမွ ျမန္ျမန္ေလွ်ာက္ဖုိ႔ႀကိမ္း လူပ်ဳိးလူလြတ္ ရဲသားေတြမွ ရဲေဘာ္စိတ္မရွိ။ ၀ိုင္းမကူ။ ဤအေျခအေနတြင္ ထမင္းမစားရေသးသျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္ ရင္း ထမင္းထုတ္ကိုေျဖစားစဥ္၊ ကြ်န္ေတာ့္ဦးေႏွာက္အေတြးအေခၚထဲသို႔ အေဖ့ၾသ၀ါဒမ်ား တသီႀကီး၀င္လာပါသည္။ Love your Enemy သင့္ရန္သူကို ခ်စ္ပါဆိုသည့္ဩ၀ါဒ၊ ရန္သူသည္ ကရင့္လူ႔ျဖစ္စဥ္သမိုင္းတေလွ်ာက္လံုး ႏွစ္ရာ ေထာင္ခ်ီၿပီး တမ်ဳိးသားလံုးကို ဖိႏွိပ္၊ သတ္ျဖတ္၊ မုဒိန္းက်င့္၊ ရြာမီးရႈိ႕၊ ပစၥည္းယူ၊ အိုလူမဆန္သည့္ လုပ္ရပ္မ်ား အ ကုန္လုပ္ခဲ့သည္။ ယေန႔အထိ လုပ္ဆဲပင္။

ကြ်န္ေတာ့္အေမ၊ ညီမ၊ အဖိုး၊ ဦးေလး၊ ညီးေလး၊ (ညီမေလးေခ်ာေခ်ာစိန္၏ခင္ပြန္း) က်ဆံုးေလၿပီးေသာ (ထြီဖား၀ီး က်ဳိးေတာင္ကုန္း) အာဇာနည္သူရဲေကာင္း စစ္သည္ေတာ္ဒုတိယဗိုလ္မိုးေအာင္၀င္း၏ဖခင္၊ အျပစ္မဲ့သူမ်ားကိုဖမ္း၊ ကြ်န္ေတာ့္အဖိုးသည္ အသက္(၇၀)ေက်ာ္ (၈၀)အတြင္း ေထာင္ထဲမွာပင္ ၫွဥ္းဆဲမႈဒဏ္ေၾကာင့္ ဆံုးသြားပါၿပီ။

ဘာေၾကာင့္ ရန္သူကိုခ်စ္ရမွာလဲ၊ သခင္ခရစ္ေတာ္ကလဲ ရန္သူကိုခ်စ္ပါတဲ့။ အေဖကလဲ ဖမ္းမိတဲ့ရန္သူကို မသတ္ရ၊ မၫွဥ္းဆဲရ။ မဆဲရ၊ မရိုက္ႏွက္ရ။ ေကာင္းမြန္စြာ ျပဳစုရမယ္။ မိမိတပ္မေတာ္ထဲ၀င္လာေအာင္ စည္းရံုးရမယ္။ ေနာက္ ဆံုး လမ္းစရိတ္ေပးၿပီး ျပန္လႊတ္တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ေသာအဘိုးသည္ ေထာင္ထဲမွာပင္ ဆံုးသြားပါသည္။

အေမအဖမ္းခံရသျဖင့္ အျပင္မွာ က်န္ခဲ့ေသာ ညီ၊ ညီမမ်ား အတိဒုကၡေရာက္ၾကရသည္။ စားရမဲ့၊ ေသာက္ရမဲ့ ဘ၀ ေရာက္ရသျဖင့္ ရထားလမ္းေဘးမွ ကန္စြန္းရြက္ခူးေရာက္ရသည့္အျဖစ္ ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရန္သူကို မုန္းတီးသည္၊ နာက်ည္းသည္၊ ရန္သူကို စိစိေက်ေအာင္ မႊန္းပစ္ခ်င္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္အေတြးအေခၚနယ္ပယ္တြင္ ပ ဋိပကၡမ်ားထပ္ျဖစ္ေနပါသည္။ အသံတိတ္တိုက္ပြဲေတြျဖစ္ေနသည္။ ထိုေၾကာင့္ ရန္သူ႔ကို မုန္းသည္။ တဖက္မွ ရန္သူ ကိုခ်စ္ပါဟု ေနာက္ဆံုးသခင္ခရစ္ေတာ္ႏွင့္ အေဖ၏လူသား၀ါဒသည္ ကြ်န္ေတာ့္အေတြးအေခၚကို အႏိုင္ယူသြားပါ ၿပီး။ ရဲသားကိုဘခ်ဳိ၏သမီးေလးသည္ မေလွ်ာက္ႏိုင္ေလွ်ာက္ႏိုင္ႏွင့္ ေလွ်ာက္ေနပါသည္။ မိမိရန္သူ၏သမီး၊ ကေလး မေလး၊ ေဩာ္ ဒီကေလးေတြ မီခိုသူေတြ လက္နက္ခ်ရဲသားေတြဟာ လူသားေတြ၊ ျပည္ေထာင္စုဖြားညီအစ္ကိုေတြ၊ ဒီေန႔ ဒို႔လက္ထဲက စစ္သံု႔ပန္းေတြ၊ ဒို႔ကို ဘာတခုမွ အႏၱရာယ္မေပးႏိုင္ဘူး၊ ရန္မျပဳႏိုင္ေတာ့ဘူး။

ဒိုတေတြဟာ စစ္သားေတြ၊ စစ္သည္ေတာ္ သူရဲေကာင္းေတြျဖစ္တယ္။ စစ္ေျမျပင္မွာ သူႏိုင္ငါႏိုင္(သူရသတၱိ၊ စစ္အ တတ္ပညာ၊ စြမ္းရည္) ရွိသေလာက္ အႏိုင္တိုက္ခုိက္ၾကရမယ္။ ဖမ္းမိတဲ့ရန္သူကို လူသား၀ါဒအတိုင္းျပဳစုရမယ္။ ထို အရာမ်ားသည္ ေယာက်ၤားေကာင္း၊ ေယာက်ၤားျမတ္မ်ား က်င့္သံုးေသာ သူရဲေကာင္း ကရင္မင္းျမတ္စစ္သူႀကီး တ နာထူးေစာတို႔ က်င့္သံုးခဲ့ေသာ စစ္သည္ေတာ္စိတ္ဓါတ္ပင္ျဖစ္သည္။ လူသား၀ါဒျဖစ္သည္ဆိုသည့္ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘ ဇန္၏ သံု႔ပန္းေပၚလစီကို ၾကားေယာင္လွ်က္ ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕မွာ ေလွ်ာက္ေနေသာ ရဲသားကိုဘခ်ဳိ၏ သမီးေလးကို ကြ်န္ေတာ္ေရွ႕ဆက္မၾကည့္ရက္ႏိုင္ေတာ့ေပ။ သခင္ခရစ္ေတာ္၏ လူသား၀ါဒ၊ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္၏ သံု႔ပန္းေပၚလ စီကို ၾကားေယာင္လွ်က္ ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕မွာေလွ်ာက္ေနေသာ ရဲသားကိုဘခ်ဳိ၏ သမီးေလးကို ကြ်န္ေတာ္ေရွ႕ဆက္မ ၾကည့္ရက္ႏိုင္ေတာ့ေပ။ သခင္ခရစ္ေတာ္၏ လူသား၀ါဒ၊ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္၏ သံု႔ပန္ေပၚလစီ ကရင္စစ္သူႀကီး တ နာထူးေစာ၏ သူရဲေကာင္းစိတ္ဓါတ္မ်ားသည္ ကြ်န္ေတာ့္ဦးေႏွာက္၊ ကြ်န္ေတာ့္ႏွလံုးသားကို ဆုပ္ကိုင္လိုက္ၿပီးျဖစ္ပါ သည္။

ကြ်န္ေတာ့္ကာဘိုင္ေသနတ္၊ စစ္၀တ္ပစၥည္း( အီကြင့္မင့္)မ်ားကို ကြ်န္ေတာ့္အကူရဲေဘာ္သို႔ ေပးလိုက္ၿပီး ရဲသားကို ဘခ်ဳိ၏သမီးေလးကို ကြ်န္ေတာ္သယ္ပိုးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါသည္။ ကေလး၊ ဒီမွာလာဟုေခၚၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ေက်ာေပၚ တင္၊ စစ္ဖူးေစာင္ႀကီးႏွင့္သုိင္းပတ္ကာ ခ်ီပိုးလိုက္ပါေတာ့သည္။ နာမည္ဘယ္လိုေခၚသလဲလို႔ေမးေတာ့ သမီးနာမည္ မသီတာလို႔ေခၚတယ္ဦးဦး။ အိုး ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ကေလး လိမၼာလိုက္တာ။ အနာဂတ္ျပည္ေထာင္စု၏ ဒုတိယအင္ ဒီရာဂန္ဒီ၊ ဒုတိယဂိုလ္ဒါေမရာ၊ ဒုတိယမာဂရက္သက္ခ်ာ၊ ဒုတိယ ငုရင္သီးဘင္းတို႔ ျဖစ္ပါေစ၊ ျဖစ္လာပါေစဟု ဆႏၵ မြန္ျပဳရင္း ဆံုရပ္သို႔ ဆက္ေလွ်ာက္ေနပါတယ္။ သမီးမသီတာေလးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ေက်ာေပၚမွာ ၾကည္ႏူးလို႔။ ကြ်န္ေတာ့္မွာလဲ ေမာရမွန္းမသိေတာ့။

ဒို႔တုိင္းျပည္မွ လူမ်ဳိးစံုေသြးစည္းညီၫြတ္ၾကရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မလဲ။
ဒို႔တိုင္းျပည္မွာ ျပည္တြင္းစစ္မရွိရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ။
ဒို႔တုိင္းရင္းသားညီအစ္ကိုေတြ ဒို႔ျပည္ေထာင္စုအတြက္ တက္ညီလက္ညီနဲ႔ လုပ္ၾကရင္ ဘယ္ေလာက္တိုးတက္လိုက္ မလဲဆိုတာ ေမွ်ာ္မွန္းတမ္းတရင္း၊
မိသီတာကိုေက်ာပိုးလို႔၊ ကေလးကေတာ့ ေက်ာေပၚမွာအိပ္လ်က္၊ ငါးႏွစ္သမီးေလး မိသီတာကို ထမ္းရင္း ဆံုရပ္သို႔ ေလွ်ာက္လွမ္းေနပါသည္။ ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္း ခရီးကျပင္းသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္နဖူးက ေခြ်းေတြက်လာပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ အဆုတ္သည္ ေလသစ္ကိုရႈသြင္းၿပီး ေလေဟာင္းကို ထုတ္လႊင့္ေနပါသည္။
ကြ်န္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္အတြင္းသို႔ ေလသစ္ႏွင့္အတူ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီ၊ လူမ်ဳိးစံုေသြး စည္းညီၫြတ္ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစြမ္းအင္မ်ား ၀င္ေရာက္လႊမ္းၿခံဳသြားၿပီး လူလူခ်င္းေသြးစုတ္မႈ၊ လူမ်ဳိးေရးမုန္းတီးမႈ၊ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ အမ်ဳိးသားေရ၀ါဒ၊ မဟာလူမ်ဳိးႀကီး၀ါဒမ်ား ေလေဟာင္းႏွင့္အတူ လႊင့္စင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါၿပီး။

ကညင္ဒံုရဲစခန္းမွ ရဲသားကိုဘခ်ဳိ၏ သမီးေလးမိသီတာလူ႔ဘ၀မွာ သက္ရွိထင္ရွားေနေသးလွ်င္ မိသီတာတေယာက္ က်မၼပါေစ၊ ခ်မ္းသာပါေစ၊အနာဂတ္ျပည္ေထာင္စု၏ ဒုတိယေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ျဖစ္ပါေစ။ ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္၏ လူမ်ဳိးစံုေသြးစည္းခ်စ္ၾကည္ေရးစိတ္ဓါတ္၊ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓါတ္မ်ား၊ မိသီတာ၏ ႏွလံုးသားအတြင္း ထာ၀ရရွင္သန္ ႀကီးထြားေနပါေစဟု ဆုေတာင္းလိုက္ပါသည္။

၃၁-၅-၈၂ ေန႔၌ ပိုင္က်ဳံၿမိဳ႕နယ္၊ ၀ါတမိုရြာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ လူထုႏိုင္ငံေရးရွင္းလင္းပြဲလုပ္ေနပါသည္။ ကရင္၊ မြန္၊ ဗမာ၊ မြတ္စလင္၊ ပအို၀္းအမ်ဳိးသားေတြ အစံုတက္ေရာက္ၾကပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ့္နားထဲသို႔ “ဒို႔ တပ္မွဴးေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးမွဴးေတြျဖစ္တယ္၊ တပ္တြင္းႏိုင္ငံေရး လုပ္ငန္းေတြျဖစ္တဲ့၊ တပ္တြင္းစည္းလံုးညီၫြတ္ေရး၊ တပ္ႏွင့္ျပည္သူ႔စည္းလံုးညီၫြတ္ေရး၊ တပ္တပ္ခ်င္းစည္းလံုးညီၫြတ္ေရးေတြလုပ္ရမယ္။ ဒါ့အျပင္ တို႔တပ္မေတာ္နဲ႔ ျပည္သူတရပ္လံုးက ဒို႔လုပ္ငန္းစဥ္အေပၚ သက္၀င္ယံုၾကည္မွ ေတာ္လွန္ေရးဟာ အမ်ဳိးသားျပည္သူတရပ္လံုးရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးျဖစ္မယ္။

ဒါေၾကာင့္ တပ္မွဴးတပ္သားတိုင္းဟာ ျပည္သူလူထုထဲဆင္း၊ ျပည္သူလူထုကို အလုပ္အေကြ်းျပဳ၊ ျပည္သူ႔ထံမွသင္ယူ၊ ျပည္သူကို ဒုိ႔တပ္မေတာ္ရဲ႕ စစ္ေရး၊ ႏုိင္ငံေရး၊ စည္းရုံးေရး၊ မူ၀ါဒေတြ ရွင္းျပ၊ တပ္မေတာ္ဆိုတာ ဒို႔ေတာ္လွန္ေရးမွာ ကိုယ္က်ဳိးအစြန္႔ဆံုး၊ အရဲရင့္ဆံုး၊ အပင္ပန္းဆံုး လက္နက္ကိုင္ထားတဲ့အဖြဲ႔ျဖစ္တယ္။ လက္နက္ကိုင္ထားေတာ့ ဒီ လက္နက္ေတြကို အမ်ဳိးသားကို ကာကြယ္ရမယ္။ လူထုေၾကာက္တဲ့၊ ရြ႕ံတဲ့အဖြဲ႔မဟုတ္ဘဲ၊ လူထုခ်စ္တဲ့ ေလးစားတဲ့ အဖြဲ႔ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမယ္။ စစ္တိုက္ရမယ္။ လူထုကို စည္းရုံးရမယ္။ တုိက္ရင္းစည္းရုံး၊ စည္းရုံးရင္းတုိက္”ဆိုသည့္ (၁၉၆၃-၄)ခုႏွစ္ ဗဟုိႏိုင္ငံေရးသင္တန္းေက်ာင္း ဖလိုခီးရြာမွာပို႔ခ်ခဲ့သည့္ အေဖ့ၾသ၀ါဒေတြကို ၾကားေယာင္ေနပါ တယ္။ ဤလူထုႏိုင္ငံေရးရွင္းလင္းပြဲတြင္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး၏ ရန္သူ၊ မိတ္ေဆြ၊ ကရင္ျပည္ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုဖြဲ႔ စည္းပံု၊ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး၏ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား တခုၿပီးတခု ရွင္းျပၿပီး “မဆလစစ္အာဏာရွင္အစိုးရက်ဆံုးရမယ္၊ က ရင့္ေတာ္လွန္ေရးေအာင္ရမယ္” လို႔ အစည္းအေ၀းတက္ လူထုတရပ္လံုး တခဲနက္ေၾကြးေၾကာ္ၿပီး လူထုရွင္းလင္းပြဲကို သိမ္းလိုက္ပါသည္။
ညေနေရခ်ဳိးထမင္းစားၿပီး အနားယူ၊ ဗီြအိုေအနားေထာင္ေနစဥ္ တပ္ခြဲမွဴး ေၾကးနန္းဟု ရဲေဘာ္တဦး စာတ ရြက္လာေပးပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ဖြင့္ဖတ္ေသာအခါ ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းကို မိုးႀကိဳးပစ္ခ်လိုက္သလို ခံစားရပါသည္။ ၃၁- ၅-၈၂ ရက္ေန႔တြင္ ပါးပါးဆံုးေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ့္ညီအလတ္ထံမွ ေၾကးနန္းျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ဘ၀ ေရႊေတာ္ႀကီး ၿပိဳပါၿပီး။ ပါးပါးမရွိေတာ့ဟူေသာအသိျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္တကိုယ္လံုး ဆြဲငင္ဓာတ္ကင္းမဲ့သည့္ ေလဟာနယ္ထဲေရာက္ သြားသလို ခံစားေနရပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ေက်းဇူးရွင္၊ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ ဖန္တီးရွင္၊ က်ေနာ္အားကိုးရာ၊ အမွီျပဳရာ၊ ကြန္းခိုးရာ၊ ကြ်န္ေတာ့္ႏုိင္ငံေရး ပါေမာကၡ၊ ကြ်န္ေတာ့္ ေတာ္လွန္ေရးအေမြေပးေ၀သူသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ထာ၀ရ ခြဲခြာသြားပါၿပီး။ ဤဘ၀တြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ျပန္လည္အဆံုစည္းႏိုင္ေတာ့ေပ။
ထာ၀ရဘုရားရွင္ေတာ္ျမတ္၏ ေျခေတာ္ရင္းမွာ ေက်းဇူးရွင္ေဖေဖႏွင့္ေမေမတို႔ တဖန္ျပန္လည္ဆံုစည္းၾကၿပီး ကမၻာေလာကႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာပါေစ။ လူသားမ်ားအတြင္း ခ်စ္ခ်င္းေမတၱာ ပြားမ်ားပါေစဆိုသည့္ ဓမၼေတးသီ ခ်င္းသံၿပိဳင္သီဆိုသံကို ၾကားေယာင္ေနပါသည္။ မိဘႏွစ္ပါး၏ ဓမၼသံၿပိဳင္သီခ်င္းသံသည္ ဆြဲဆြဲငင္ငင္သီဆိုေနရာမွ တျဖည္းျဖည္းေ၀း၍ေ၀း၍ သြားပါေတာ့သည္။
အကိုႀကီး ေရေႏြးၾကမ္း-ဟု ကြ်န္ေတာ့္ညီ တပ္ၾကပ္ပုခ်ဳိမွ ေျပာဆိုလာမွ ကြ်န္ေတာ့္အသိစိတ္မ်ား ျပန္၀င္လာ ၿပီး အေဖ့စ်ာပနသို႔ျပန္၍ အေဖအားေနာက္ဆံုး ဦးၫြတ္အေလးျပဳရန္ ဌာနခ်ဳပ္သို႔ ျပန္တက္ရန္ စီစဥ္ရပါေတာ့သည္။ စစ္ေၾကာင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴးေက်ာ္နီထံခြင့္ပန္ၿပီး ညီတပ္ၾကပ္ပုခ်ဳိႏွင့္ရဲေဘာ္တဦးကိုေခၚၿပီး ေဒါနေတာင္ေျခရွိ စစ္ေၾကာင္း ႐ုံးမွ နံနက္ ၃း၀၀နာရီတြင္ စတင္ထြက္ခြာလာေတာ့သည္။
ေပငါးေထာင္ေက်ာ္ရွိ (ေနာ္တရာ) ကုလားမေတာင္ထိပ္ကို မွန္မွန္တက္လာပါသည္။ အေဖသည္ အားကစား ၀ါသနာပါၿပီး ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ေဘာလံုး၊ ေဘာ္လီေဘာကစားခဲ့သည္။ အားကစားစိတ္ဓာတ္ျပည့္သည္။ ဂီတကို ၀ါသနာ ထံုသည္။ ႀကိဳးရွစ္ေၾကာင္းတပ္ အဂၤလိပ္တူရိယာတမ်ဳိးျဖစ္ေသာ မယ္ဒလင္ကို ကြ်မ္းက်င္စြာတတ္ေျမာက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္အား မယ္ဒလင္အတတ္ပညာကို အေမြေပးခဲ့ေသးသည္။
စစ္အာဏာရွင္မ်ားသည္ ၁၉၆၆ ခုႏွစ္မွာ ကြ်န္ေတာ့္အေမ၊ အဘိုး၊ ညီမ၊ ဦးေလး၊ ညီေတြကို ဖမ္းဆီးအက်ဥ္း ခ်ထားပါသည္။ သားမယားေတြကိုဖမ္းသည့္ မဆလစစ္အစိုးရသည္ ေတာ္ေတာ္လဲ သူရဲေကာင္းပီသပါသည္။ မိန္းမ ရွာဆန္လြန္းသျဖင့္ ရွက္ဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္အေမ အဖမ္းခံရေနစဥ္အတြင္း အေဖအထီးက်န္ ဆန္ လြန္ေနသည္။ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ရင္ သား၊ မယား၊ ေဆြမ်ဳိးေတြႏွင့္ ခြဲခြာရသည္။ အဖမ္းအဆီးခံရသည္၊ ဆင္းရဲ သည္၊ ၾကပ္တည္းသည္၊ အၫွဥ္းဆဲခံရသည္၊ ေနာက္ဆံုးေသျခင္းသည္ ေတာ္လွန္ေရး၏ဆုလဒ္ပင္ျဖစ္သည္။ ဤအ ရာမ်ားကို သိလ်က္ႏွင့္ မိမိအသက္ထက္ အမ်ဳိးကိုခ်စ္ေသာစိတ္သည္ ႀကီးမားလြန္းသျဖင့္ ေတာ္လွန္ေရးသည္ ပထ မကိုယ္ေရးကိုယ္တာသည္ ဒုတိယဟု ခံယူႏိုင္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
အေမသည္သူ၏အက်ဥ္းစခန္းထဲတြင္ ရွိေနစဥ္အတြင္း အေမ့ကို အေဖေပးႏိုင္သည္မွာ ေမတၱာႏွင့္သစၥသာ ျဖစ္ပါသည္။ ကရင့္လူ႔အဖြဲ႔အစည္း၏ တလင္တမယား၊ အိမ္ေထာင္ေရးစနစ္၊ ခရစ္ယာန္မ်ား၏ တလင္တမယား အိမ္ ေထာင္ေရးစနစ္ကို ၿမဲၿမဲဆုပ္ကိုင္သည္။ အထီးက်န္ဆန္လြန္းေနသည့္ အေဖသည္ ပါတီတြင္း အယူအဆေရးတိုက္ပြဲ မ်ား၊ အကြဲအၿပဲမ်ား၊ ရန္သူ႔ထိုးစစ္ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရလင့္ကစား အားလပ္သည့္အခ်ိန္မ်ားမွာ ရံဖန္ရံခါ အေမ့ကိုလြမ္းလို႔ ထင့္၊ ေရမိုးခ်ဳိး စားေသာက္ၿပီးသည္ႏွင့္ မယ္ဒလင္ကိုတီးပါသည္။ အထူးသျဖင့္အေဖတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀က ပင္ တီးလာေသာမယ္ဒလင္လက္သံသည္ ယေန႔ေခတ္ႏွင့္အမွီ တီးခတ္ႏိုင္တုန္းပင္။ အေဖအႏွစ္သက္ဆံုး သီခ်င္မွာ Jim Reeves သီဆိုထားေသာ I Love you because ဆိုသည့္သီခ်င္းပင္ျဖစ္သည္။
ေဒါနေတာင္မင္းကို ဆက္တက္ေနပါသည္။ ေနာ္တရာေတာင္ထိပ္သို႔ မေရာက္ေသး၊ ေခြ်းေတြတၿဖိဳင္ၿဖိဳင္က် ေနလင့္ကစား အေအးဒဏ္ကေတာ့ လႊမ္းမိုးဆဲ၊ ျဖစ္ခ်င္တာထက္ ျဖစ္သင့္တာကိုအရင္လုပ္၊ ဆႏၵရွိတာထက္ ျဖစ္ရွိေနတဲ့ ပကတိအေျခအေနအေပၚ အရင္လုပ္ဟု အေဖၾသ၀ါဒပို႔ခ်ခဲ့သည္။
ေစတနာမွန္ပါ၊ စိတ္ရွည္ပါ၊ ဘ၀င္မျမင့္နဲ႔၊ ဂိုဏ္းဂနစိတ္မထားနဲ႔၊ တပည့္မေမြးနဲ႔၊ သည္းခံပါ၊ စိတ္ႏွိပ့္ခ်ပါ၊ ႐ိုး ႐ုိးသားသားေနထိုင္ပါ၊ အေကာင္းျမင္၀ါဒ ထားရွိပါ။ ေျခာက္တိုင္း မေၾကာက္နဲ႔၊ ေျမွာက္တိုင္း မေျမွာက္နဲ႔၊ ေခ်ာ့တိုင္း မေပ်ာ့နဲ႔၊ သတိရွို ပညာေပးခဲ့သည္။
ေနာ္တရာေတာင္ထိပ္သို႔ေရာက္ေနေသာ္လည္း အေဖသည္ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းကိုကိုင္ၿပီး အနီးကပ္ဆံုးမသလို ၾကားေယာင္ေနပါသည္။ င့ါသား-
- အရက္ကို အလြန္အကြ်ံ လူစိတ္ေပ်ာက္ေအာင္ မေသာက္နဲ႔၊
- ေတာ္လွန္ေရးေငြ၊ လူထုေငြ၊ ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ ႏွသံုးေသြးနဲ႔ရယူခဲ့တဲ့ေငြ၊ အခြန္ေတာ္ေငြေတြကို ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ မသံုးနဲ႔၊
- တလင္တမယားစနစ္နဲ႔ပိုၿပီး မိန္းမ မယူနဲ႔၊ တိတ္တိတ္ပုန္းမယား အေပ်ာ္မယားေတြ မထားနဲ႔၊ ဒါေတြေရွာင္ရင္ ငါ့သားဘုန္းႀကီးၿပီး အသက္ရွည္မယ္။
အိမ္ေထာင္ေရးစည္းကမ္းနဲ႔ပတ္သက္လို႔ င့ါမွာဒီမိုကေရစီရွိတယ္။ လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ တို႔ ဟာကရင္၊ ကရင္တမ်ဳိးသားလံုးလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အသက္ေပးတိုက္ေနေတာ့ ကရင္မ်ဳိးမျပဳတ္ဖို႔၊ ကရင္ေတြ ဆက္လက္အသက္ရွင္ ရပ္တည္ေနဖို႔၊ မ်ဳိးဖြားေနဖို႔၊ အိမ္ေထာင္ဘက္ေရြးခ်ယ္ရာမွာ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ခ်က္ တခု ေတာ့ထားရမယ္။ ဒါကဘာလဲဆိုေတာ့ သားရဲ႕ အိမ္ေထာင္ဘက္ဟာ ကရင္ျဖစ္ရမယ္၊ ကရင္မ်ဳိးႏြယ္စုထဲက ျဖစ္ရင္ရ တယ္၊ အတန္းအစားမေရြးဘူး၊ ဘာသာမေရြးဘူး၊ အဲဒီေဘာင္ထဲမွာ သားႀကိဳက္တာေရြး ဟု ပညာေပးခဲ့သည္။
လူမ်ဳိးခ်င္း ကြ်န္ျပဳမႈစနစ္ကို ဆန္႔က်င္ေသာ၊ လူမ်ဳိးစံုေသြးစည္းခ်စ္ၾကည္ေရးကို စြဲစြဲၿမဲၿမဲလက္ခံက်င့္သံုးေသာ၊ မဟာ လူမ်ဳိးႀကီး၀ါဒႏွင့္ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒကို ဆန္႔က်င္ေသာ ကြ်န္ေတာ့္အေဖသည္ ေသြးေႏွာမႈကို ခါး သည္းစြာ ဆန္႔က်င္ခဲ့သည္။ ေသြးေႏွာမႈေၾကာင့္ မလိုလားေသာ ကျပားျပႆနာမ်ား တသီႀကီးေပၚလာႏိုင္သည္။
(မဟာလူမ်ဳိးႀကီး၀ါဒကို တိုက္တဲ့ေနရာမွာ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒကိုပါ တုိက္ရမယ္၊ လူမ်ဳိးစံုေသြးစည္း ခ်စ္ၾကည္မႈကို ခိုင္မာစြာတည္ေဆာက္႐ုံနဲ႔ မလံုေလာက္ဘူး၊ ေသြးေႏွာမႈကို ျပတ္ျပတ္သားသား တုိက္ခိုက္ရမယ္။ ျပည္ ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္၊ အမ်ဳိးသားေသြးစည္းညီၫြတ္ေရးစိတ္ဓာတ္ဟာ ခံယူရမယ့္အမ်ဳိးသားေရးဆိုင္ရာ ၀ါဒသေဘာတရား ျဖစ္တယ္။ ေသြးေႏွာမႈကို ဆန္႔က်င္တာက ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္၊ လူမ်ဳိးစံုေသြးစည္းညီၫြတ္ေရးစိတ္ဓါတ္ကို လက္ ေတြ႔အေကာ္အထည္ေဖာ္ထားတာျဖစ္တယ္)။
ဤေနရာသည္ အေဖ့အမ်ဳိးသားေရးေနရာသည္ က်ဥ္းေကာင္းက်ဥ္းသည္ဟု တခ်ဳိ႕ရဲေဘာ္မ်ားမွ ယူဆၾကမည္။ သို႔ ေသာ္ ဂ်ပန္ေခတ္၊ အဂၤလိပ္ေခတ္ေတြမွာ ဂ်ပန္၊ အဂၤလိပ္၊ ကပၸလီ၊ တ႐ုတ္၊ ကုလားမ်ားႏွင့္ ေသြးေႏွာမႈကို ျပတ္ျပတ္ သားသား ဆန္႔က်င္ခဲ့သည့္ ျပည္ေထာင္စုတ၀ွမ္းရွိ မ်ဳိးခ်စ္မ်ား ယေန႔အသက္ရွည္ရပ္တည္ေနထိုင္ၾကသည့္ မ်ဳိးခ်စ္မ်ား အေဖ့အယူအဆကို လက္ခံႏိုင္ပါလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။
အိမ္ေထာင္ေရးတည္ေဆာက္ရာမွာ ႏွလံုးသားႏွင့္ဘ၀ျပႆနာတြင္ ဘ၀ကို ဦးစားေပးလုပ္ရန္၊ အဓိကထားလုပ္ရန္၊ ပထမေနရာမွာထားရန္ ေရွ႕ေဆာင္ခဲ့သည္။ အနာဂတ္တည္ေဆာက္မည့္ စစ္မွန္ေသာျပည္ေထာင္စုသစ္ႀကီးတြင္ ဗမာ၊ ကရင္၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ရွမ္း၊ မြန္၊ ရခိုင္၊ ၀၊ ပေလာင္၊ ကရင္နီ၊ ပအို၀္႔၊ လားဟူစသည့္လူမ်ဳိးစစ္မ်ားႏွင့္ တည္ေဆာက္မည့္၊ ေသြးစစ္စစ္မ်ားႏွင့္ တည္ေဆာက္မည့္ ျပည္ေထာင္စုႀကီးျဖစ္ပါေစ၊ ျဖစ္လာပါေစဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။
ေနာ္တရာေတာင္ထိပ္သည္ ျမဴေတြဆိုင္းေနသျဖင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကို ဘာတခုမွလွမ္းမျမင္ရပါ။ အေအးဒဏ္သည္ တကိုယ္လံုးကို ဖံုးလႊမ္းထားပါသည္။ ေတာင္ထိပ္မွာ တေအာင့္တနားထိုင္ရင္း အေဖဆံုးတာႏွစ္ရက္ရွိၿပီး။ အေဖ႐ုပ္က လပ္ထားရာ (မာနယ္ပေလာ) အာဇာနည္ဗိမၼာန္သို႔ မေရာက္ေသး။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အႀကီးမားဆံုး႐ႈံးမႈပါ။ ကြ်န္ေတာ္ ဘ၀ေရႊေတာင္ႀကီး ၿပဳိသြားပါၿပီး၊ အေဖ့တိုက္ေဖာ္ တုိက္ဖက္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္မ်ားမွ ႏွေမ်ာတသျဖစ္ေနၾကမည္။ အေဖ့ရန္ သူ၊ အေဖ့ကို မလိုလားသူ၊ ဆန္႔က်င္သူမ်ားမွာျဖင့္ ဘယ္လိုခံစားရမည္နည္း။ ပဋိပကၡမ်ားႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းထားေသာ ႐ုပ္ကမၻာ ႀကီးျဖစ္သျဖင့္ ဤျဖစ္စဥ္သည္ သဘာ၀က်ပါသည္။
ခုေလာက္ဆို အေဖ့႐ုပ္ကလပ္ဟာ မာနယ္ပေလာ အာဇာနည္မ်ားဗိမၼာန္ ေရာက္ေနေတာ့မည္။ သို႔ေသာ္ အေဖ့၀ိဥာဥ္ ကေတာ့ အေမရွိရာ ခရစ္ေတာ္၏ ေျခရင္းမွာေရာက္ေနသည္။ မိဘႏွစ္ပါးစလံုး ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ငဲ့ၾကည့္ေနမည္။ ဆံုးမ ၾသ၀ါဒေပးေနသံကို ၾကားေယာင္ေနပါသည္။
င့ါသား ဘာလုပ္လုပ္ ဘုရားမေမ့နဲ႔ဟု အေဖ့ဆံုးမၾသ၀ါဒကို ၾကားသျဖင့္၁၉၆၄ ခုႏွစ္၊ ေမလ ဖာပြန္ခ႐ုိင္၊ ေဆာမီးထား စခန္းသို႔ ကြ်န္ေတာ့္အေတြးအေခၚ ျပန္ေရာက္သြားပါေတာ့သည္။ ရန္ကုန္ခ႐ုိင္၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢမွ ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ တိုက္ပြဲ၀င္၊ ေလ့လာဆည္းပူးခဲ့သည္မ်ား၊ လက္ဦးဆရာ မန္းေအာင္ၾကည္၊ မန္းဒါ၀ိတ္တို႔၏ ေဆြးေႏြးပို႔ခ်မႈမ်ား၊ ေရ ေသာက္ျမစ္သုံးသြယ္၊ အႏုပဋိေလာမ ႐ုပ္၀ါဒ၊ ေဗာ္ဂလာမွ ဂဂၤါသို႔၊ မက္ၡ(စ္)၊ လီနင္၊ စတာလင္၊ ေမာ္စီတုန္း၊ ဟိုခ်ီမင္း၊ လက္ေရြးစဥ္က်မ္းစသည့္တို႔ ေလ့လာဖတ္႐ႈမႈမ်ားကို ျပန္လည္ၾကားေယာင္ျမင္ေယာင္မိပါသည္။
Creation ႏွင့္ Evolution ဖန္ဆင္းမႈႏွင့္ တစတစျဖစ္ေပၚေျပာင္းလဲလႈ ဆယ္ေက်ာ္သက္ႏွင့္ဆယ္အတြင္း အထက္ပါ စာအုပ္မ်ား၊ လက္၀ဲႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား၊ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ၊ ေလ့လာဆီးပူမႈမ်ားေၾကာင့္ မိမိအ ေတြးအေခၚနယ္ပယ္တြင္ Creation ထက္ Evolution က ပိုၿပီး လႊမ္းမိုးေနပါသည္။ ေဖာ္ျပပါစာအုပ္မ်ားကို အခ်ိန္ရွိသ ေရြ႕ ေလ့လာပါသည္။ စာအုပ္ေတြႏွင့္သာ အခ်ိန္ကုန္ပါသည္။ ဒါ၀င္သီအိုရီမ်ားအား အဘိုးနဲ႔အေမကို ေဆြးေႏြးလွ်င္ သူ တို႔လက္မခံပါ။ ငါ့သားေတာ့ ကြန္ျမဴနစ္ျဖစ္ၿပီး။ မျဖစ္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး အေဖ့ကို လွမ္းတိုင္လိုက္ထင့္။ ရဲေဘာ္တေယာက္ ေရာက္လာၿပီး အေဖ့ထံေခၚသြားပါသည္။
ဖာပြန္ခ႐ုိင္ (ေဆာမီးထာစခန္း)သို႔ က်ေနာ္ေရာက္လာၿပီး သံုးေလးရက္ၾကာေတာ့ အေဖေခၚၿပီး ပညာေပးပါေတာ့ သည္။ “ငါ့သား မင္းဘာစာအုပ္ေတြဖတ္သလဲ” ကြ်န္ေတာ္အထက္ကေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြဖတ္ေၾကာင္းေျပာေတာ့ အ ေဖမွ “ေကာင္းတယ္ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္တဲ့လူတိုင္း ေတာ္လွန္ေရး သေဘာတရားေတြ ေလ့လာရမယ္။ ဆည္းပူးရမယ္။ ေတာ္လွန္ေရးသေဘာတရားမရွိရင္ ေတာ္လွန္ေရးမလုပ္တတ္ဘူး”ဟု ေျပာသည္။
“ဒါေပမယ့္ ငါ့သား မက္ၡ(စ္)၀ါဒဆိုတာ တရားေသမဟုတ္ဘူး။ အလုပ္ရဲ႕လမ္းၫြန္၊ ဒီေတာ့ ဒို႔ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ ကိုက္ ညီတာရွိရင္ရွိမယ္။ ကိုက္ညီတာကို အသံုးခ်၊ စာေပေလ့လာတဲ့ေနရာမွာ ထမင္းစားသလို ေလ့လာ၊ ထမင္းစားလိုက္ တိုင္း အားလံုးဟာ အာဟာရမျဖစ္ဘူး၊ ခႏၶာကိုယ္က လက္ခံႏိုင္တာကို ေသြးသားအျဖစ္ခံယူၿပီး မခံႏိုင္တာကို က်င္ႀကီး က်င္ငယ္အျဖစ္စြန္႔ထုတ္၊ ေလ့လာခ်က္ေတြထဲက မိမိေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ ကိုက္ညီတာကိုအသံုးၿပီး၊ လက္မခံႏိုင္တာကို စြန္႔ ပစ္၊ ပံုတူကူး မခ်နဲ႔”ဟု ပညာေပးခဲ့သည္။
ဆက္လက္၍ ေလ့လာေရးမွာ ဘက္စံုရမယ္။ တဘက္သတ္မေလ့လာနဲ႔တဲ့။ ၀ဲယာႏွစ္ဘက္စလံုးကို ေလ့လာရမယ့္ တဲ့။ လက္၀ဲလက္ယာစနစ္ေတြၾကားမွာ ဒို႔ေရာက္ရွိေနေတာ့ ေလ့လာမႈဘက္စံုမွ။ ဒီေတာ့ ဗီြအိုေအ၊ ဘီဘီစီေတြအျပင္ ေမာ္စကို၊ ပီကင္း ေရဒီယိုေတြပါ နားေထာင္။ ဒါမွဘယ္စနစ္၊ ဘယ္ေပါက္လစီဟာ ကိုယ့္လူမ်ဳိး ကိုယ့္တိုင္းျပည္နဲ႔ ကိုက္ ညီမယ္ဆိုတာ ေလ့လာသံုးသပ္ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာလို႔ရမယ္ ဟု ေျပာၾကားသည္။
က်မ္းစာဖတ္သလားဟုေမးေတာ့ လက္၀ဲစာေပေတြ အခ်ိန္ျပည့္ေလ့လာေနတယ္။ တနဂၤေႏြေန႔မွာ ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ ႏိုင္ ငံေရးေဆြးေႏြးေနလို႔ ဘုရားေက်ာင္းမတက္အား၊ က်မ္းစာမဖတ္အားဘူးဟူ၍ ေျဖလိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္အေျဖကိုၾကား လွ်င္ အေဖစိတ္မေကာင္းတဲ့အသြင္ ေပၚေနပါသည္။ အရာ၀တၱဳတခုဆံုး႐ႈံးသြားသျဖင့္ ႏွေျမာတသျဖစ္ေနသည့္အသြင္ ႏွင့္။
ငါေတာ္လွန္ေရးလုပ္တာ မွားသြားၿပီးလားမသိဘူး၊ ငါေတာ္လွန္ေရးလုပ္လို႔ ငါ့သားဘုရားမရွိ၊ တရားမရွိျဖစ္သြားရင္ ေတာ့ င့ါအတြက္ဆံုး႐ႈံးမႈပဲဟု တေယာက္တည္းတိုးတိုးေျပာၾကားၿပီး၊ င့ါသား၊ ငါေက်ာင္းသားဘ၀ထဲက မင္းေျပာခဲ့တဲ့စာ အုပ္ေတြဖတ္တယ္။ ဒါကေတာ္လွန္ေရးအတြက္ အလုပ္လမ္းၫြန္ေတြ။ ေနာက္ ငါခရစ္ယာန္လူငယ္ က်ဳိးစားျခင္းအသင္း (C.E-Christain Endeavour ) မွာ အသင္းေခါင္းေဆာင္ျဖစ္တယ္။ ငါသမၼာက်မ္းစာဖတ္တယ္။ ခုထက္ထိဖတ္တယ္။ အ လုပ္မလုပ္ခင္ ဘုရားသခင္ထံမွာ ခြန္အားယူတယ္။ လမ္းၫြန္မႈယူတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်မ္းစာဖတ္ဆုေတာင္းတယ္။
က်မ္းစာထဲမွာ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးလမ္းစဥ္ခ်ရာမွာ အေထာက္အကူအမ်ားႀကီးရတယ္။ လူလူခ်င္းေသြးစုပ္ခံရတဲ့ အ လုပ္သမား၊ လယ္သမားေတြ ယခုေခတ္အေခၚေတာ့ ပစၥည္းမဲ့ေတြေပါ့၊ သခင္ခရစ္ေတာ္ လက္ထက္က ဆင္းရဲသားေတြ ေပါ့၊
ငါက်မ္းစာေလ့လာေတာ့ ရွင္ကာလုခရစ္၀င္ အခန္းႀကီး ၁၄ အခန္းငယ္ ၁၃မွာ-
သင္သည္ပြဲခံေသာအခါ ဆင္းရဲေသာသူ၊ အဂၤါခ်ဳိ႕တဲ့ေသာသူ၊ ေျခမစြမ္းေသာသူ၊ မ်က္စိကန္းေသာသူမ်ားကို ေခၚဖိတ္ လာ့ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။
တဖန္ ရွင္မာကုခရစ္၀င္ အခန္းႀကီး ၁၀ အခန္းငယ္ ၂၃-မွာ
ဥစၥာရတတ္ေသာသူသည္ ဘုရားသခင္၏ ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ အလြန္၀င္ခဲလွ၏။
ကုလားအုပ္သည္ အပ္နဖားကို လွ်ဳိလြယ္၏၊ ေငြရတတ္ေသာသူသည္ ဘုရားသခင္ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ ၀င္ခဲ့သည္ဟူ၍ လည္းေကာင္း ရွင္မာကုအခန္းႀကီး ၁၀ အခန္းငယ္ ၂၅ မွာ အသီးသီး ေဖာ္ျပထားသည္။
သခင္ခရစ္ေတာ္၏ အသက္တာကိုေလ့လာလွ်င္ မက္ၡ(စ္)၊ လီနင္၊ စတာလင္၊ ေမာ္စီတုန္းတို႔ မေပၚခင္ကတည္းက မၻာ့အျမင္နဲ႔ေျပာရရင္ ပစၥည္းမဲ့လူတန္းစာေတြအတြက္ သူ႔ေခတ္၊ သူ႔အခါမွာ ေခါင္းေဆာင္တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့တဲ့ ကမၻာ့ေတာ္လွန္ ေရးေခါင္းေဆာင္ႀကီးပဲ။
တဖန္ ရန္သူ႔အေပၚက်င့္သံုးရမည့္ သံု႔ပန္းေပၚလစီျဖစ္ေပၚလာျခင္းသည္ သခင္ခရစ္ေတာ္၏ ရွင္မသဲအခန္းႀကီး ၅ အ ခန္းငယ္ ၄၄ မွာ ေဖာ္ျပထားသကဲ့သို႔
- သင္တို႔၏ ရန္သူကိုခ်စ္ၾကေလာ့
- သင္တို႔ကို ႀကိမ္ဆဲေသာသူတို႔ကို ေမတၱာပို႔ၾကားေလာ့
- သင္တို႔ကို မုန္းေသာသူတို႔ကို ေက်းဇူးျပဳၾကေလာ့ ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။
င့ါသား အလုပ္လုပ္တဲ့ ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လမ္းစဥ္၊ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ ခ်တဲ့ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရာဇ၀င္ေရး႐ုပ္၀ါဒ (Historical Materialism ) ကို မေလ့လာပဲ ေနလို႔မရဘူး။ ပစ္ပယ္လို႔ မရဘူး။ ဒါေၾကာင့္ က်မ္းစာဖတ္ရမယ္
- ဒို႔လုပ္ရမွာက ေတာ္လွန္ေရးအလုပ္
- ဒို႔စည္း႐ုံးရမွာက အမ်ဳိးသားျပည္သူလူေတြ
ဘာသာေရးကို ဆန္႔က်င္ၿပီး လူထုထဲခ်ျပမိလို႔ လူထုတရပ္လံုးရဲ႕ ဆန္႔က်င္မႈကိုခံရၿပီး ၀ုိင္းပယ္ျခင္းကိုခံရတာနဲ႔ အထီး က်န္ျဖစ္သြားမယ္။ လူထုမပါရင္ ေတာ္လွန္ေရးမေအာင္ဘူး။ ေတာ္လွန္ေရး ဆံုး႐ႈံးမယ္။
င့ါသားေလ့လာမႈ အားနည္းေသးတယ္
အေတြ႔႔အႀကံဳ အလြန္ႏုနယ္ေသးတယ္
လူ႔ဘ၀အေၾကာင္း နားမလည္ေသးဘူး
ငါတို႔ရဲ႕ ဘာသာေရးဆိုင္ရာမူ၀ါဒမွာ (ဘာသာတိုင္းတန္းတူတယ္၊ ဘာသာတိုင္းလြတ္လပ္တယ္၊ ဘာသာေရးကို ခု တံုးလုပ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအျမတ္မထုတ္ဖို႔) ျပဌာန္းထားတယ္ဟု အေတာ္မ်ားမ်ားပညာေပးၿပီးေနာက္-

င့ါသား ၀ိညာဥ္ပိုင္းဆိုင္ရာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အလြန္တရာႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔နက္နဲ႔လို႔ အျမင္ၾကည္လင္ရွင္းလင္းႏိုင္ဖို႔ သံုး ရက္အခ်ိန္ေပးမယ္။ သံုးရက္ျပည့္ရင္ င့ါဆီလာၿပီး မင္းဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို လာေျပာဟုေျပာၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ကို စစ္တန္းလ်ား သို႔ သြားခြင့္ျပဳပါသည္။

သံုးရက္အတြင္း ကြ်န္ေတာ့္အတြင္းအေခၚနယ္ပယ္မွာ တုိက္ပြဲေတြျဖစ္ေနပါသည္။ (Creation ႏွင့္ Evolution ) ဖန္ဆင္း မႈႏွင့္ တစတစျဖစ္ေပၚေျပာင္းလဲမႈ။ ေနာက္ဆံုး--

- ေလ့လာမႈအလြန္ နည္းေသးျခင္း
- အေတြ႔အႀကံဳ အလြန္ႏုနယ္ေသးျခင္း
- လူ႔ဘ၀အေတြ႔အႀကံဳဘာတခုမွ မရွိေသးျခင္းဆိုသည္ကိုခံယူၿပီး သံုးရက္ေျမာက္ေသာေန႔တြင္ ပါးပါးေရွ႕ေဆာင္ ပညာေပးမႈ၊ ပါးပါးၾသ၀ါဒမ်ားအားလံုးႏွင့္ ကြ်န္ေတာ့္အသက္တာကို ကုန္လြန္ပါ့မယ္ဟု ကတိျပဳလိုက္ပါသည္။ ဤအေျဖရလွ်င္ အေဖလြန္၀မ္းသားသြားပါသည္။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ဘုရားမေမ့နဲ႔ ဆာလံက်မ္း ၂၃၊ ၂၇၊ နဲ႔ ၉၁ ဟာ င့ါရဲ႕ဓမၼအေမြျဖစ္တယ္ဟူသည့္ ၾသ၀ါဒသံမ်ားကို ၾကားေယာက္သတိရမိသည္။

ေနာ္တယာေတာင္ထိမ္မွာ ထိုင္နားရင္း အေဖ့ဆံုးမၾသ၀ါဒေတြကို ျပန္လည္ၾကားေယာင္ေနရာမွ အေတာ္ၾကာသြား ေတာ့ တကိုယ္လံုးေအးလာၿပီး၊ ကြ်န္ေတာ့္ညီတပ္ၾကပ္ပုခ်ဳိမွ အကိုႀကီးသြားမယ္ေလ၊ ေအးလာၿပီးဟုေျပာမွ အေတြးေရ ယဥ္ ေၾကာမွ လန္႔ႏိုးလာပါေတာ့သည္။ ေနာ္တရာေတာင္ထိပ္မွ ျပန္ဆင္းလာၿပီး တာလဲ့ကာ(ဂါတ္တဲ)၊ ေနာက္ ေမာ္ဖိုး ေက၊ ေနာက္ ကေပါလူသို႔။

ကေပါလူေရာက္လွ်င္ အေဖသည္ သူရဲေကာင္းမ်ားရွိသည့္ ဖလူးရွိ ကြ်န္ေတာ့္ဒုတိယညီမ နန္႔ေကာ္နီဇန္အိမ္တြင္ သြားေရာက္အနားယူပါသည္။ ေသြးအားနည္းလို႔ ေဆး႐ုံတက္ ေသြးသြင္းၿပီး တပတ္အၾကာ ၃၁-၅-၈၂ ခုႏွစ္တြင္ ကြ်န္ ေတာ္တို႔မိသားစုနဲ႔လည္းေကာင္း၊ သူခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္သားမ်ားႏွင့္လည္း ေကာင္း၊ ကရင္ျပည္သူမ်ားႏွင့္လည္းေကာင္း၊ လူမ်ဳိးစံုညီအစ္ကိုေတာ္မ်ားႏွင့္လည္းေကာင္း၊ လူ႔ဘ၀ႀကီးကို ထာ၀ရခြဲခြာ သြားပါၿပီး။

အေဖ့႐ုပ္ကလပ္သည္ တစတစေျမႀကီးအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားပါေတာ့သည္။ အေဖ့လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး ဘ၀ ဆယ္စုႏွစ္တခု၊ ႏွစ္ခု၊ သံုးဆယ္သံုးခုႏွစ္အတြင္း ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔မႈ၊ သည္းခံမႈ၊ ေစတနာမွန္မႈ၊ ႏွိမ့္ခ်မႈမ်ားႏွင့္ ေတာ္ လွန္ေရးလမ္းေၾကာင္းအတိုင္း လုိက္ေလွ်ာက္လ်က္ ေနာက္ဆံုး ေတာ္လွန္သူမ်ား ပိုင္ဆိုင္ၾကေသာ သံုးေပ၊ ေျခာက္ေပ ေသာ (မာနယ္ပေလာ) ရွိ အေမ့အုတ္ဂူနေဘး အာဇာနည္ကုန္၏ ပံသုပထ၀ီေျမႀကီး တကြက္ကေလးတကြက္မွ်သာ ပိုင္ ဆိုင္ခြင့္ရသြားရွာပါတယ္။

သူ႔သားသမီးေတြကို ပစၥည္းဥစၥာ၊ ရတာနာေတြမေပးခဲ့ပါ၊ ေတာ္လွန္ေရးအေမြ၊ အမြန္ျမတ္ဆံုး တန္ဖိုးအထိုက္ဆံုး ေတာ္လွန္ေရးအေမြကိုသာ ရက္ေရာစြာေပးႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ အေဖ့ခႏၶာကိုယ္ဟာ ျမဴမႈံဘ၀နဲ႔ ေျမႀကီးအျဖစ္ေရာက္သြားေပ မယ့္ အေဖ့ဒႆန၊ အေဖ့ခံယူခ်က္၊ အေဖ့ေစတနာေတြဟာ သားသမီးေတြအတြင္း ကရင္အမ်ဳိးသားတပ္မေတာ္သား မ်ားအတြင္း၊ ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ားအတြင္း၊ လူမ်ဳိးစံုျပည္သူမ်ားအတြင္း ႏုိင္ငံတကာဒီမိုကေရစီႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဘက္ ေတာ္သားအတြင္း ထာ၀ရ ရွင္သန္ႀကီးထြားေနမည္ျဖစ္သည္။

ခ်စ္ေသာ….အေဖ….အေမ….။
ခ်စ္ေသာညီေထြး ဒုတိယဗိုလ္ထိုလြီဇန္ (ေတာ္လွန္ေရးအေမြဆက္ခံသူ) (က်ဆံုး)
ခ်စ္ေသာတူေလး ဒုတိယဗိုလ္မိုးေအာင္၀င္း (ေတာ္လွန္ေရး အေမြဆက္ခံသူ) (က်ဆံုး)
ခ်စ္ေသာဦးေလး တပ္ၾကပ္ပုခ်ဳိ (Rocky) (ေတာ္လွန္ေရး အေမြဆက္ခံသူ) (က်ဆံုး)
တို႔ ဘုရားသခင္၏ ေျခေတာ္ရင္းတြင္ စုေ၀းၾကၿပီး ဤကမၻာေျမႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာပါေစ။ လူသားမ်ားအတြင္း ခ်စ္ ၾကည္မႈ အဓြန္႔ရွည္ပါေစဆိုသည့္ ဓမၼသီခ်င္း သံၿပိဳင္ဆိုသံသည္ စႀကၤာ၀ဌာတ၀ွမ္းလံုး လႊမ္းၿခံဳလို႔သြားပါၿပီး။

မၿပီးေသးေသာ-

- အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး
- ဒီမိုကေရစီေရး
- ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရး
- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္လ်က္ရွိေသာ ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ားႏွင့္ လူမ်ဳိးစံုညီအစ္ကိုမ်ားအား ဘုရာရွင္သ ခင္ ခရစ္ေတာ္၊ ျမတ္ဗုဒၶႏွင့္ အလာမ္အရွင္ျမတ္တို႔ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာ သြန္းေလာင္းပါေစ၊ ေစာင္မပါေစ၊ ၾကည့္ ႐ႈပါေစသား။

ဖခင္ဥကၠဌႀကီးမန္းဘဇန္၊ မိခင္ေဒၚၾကည္ၾကည္၊ ညီေလး၊ တူေလးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဒုတိယ ဗိုလ္ထိုလြီဇန္၊ ဒုတိယဗိုလ္ မိုးေအာင္၀င္း၊ တပ္ၾကပ္ပုခ်ဳိႏွင့္ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္မွ က်ဆံုးေလၿပီးေသာ ရဲေဘာ္မ်ားအား လံုး ေကာင္းရာသုဂတိလားၾကပါေစ။
စာေပသစၥာမြန္ျဖင့္--
ဖူးကီးဒို
(ဒီေအဘီ) တပ္မေတာ္။
အမွားျပင္ဆင္ခ်က္

အမွတ္စဥ္ အမွား အမွန္ စာေၾကာင္းေရ စာမ်က္ႏွာ
၁။
၂။
၃။

၄။
၅။
၆။
၇။
၈။
၉။
၁၀။
၁၂။ အ႐ိုက္ခဲ့
ျမန္ျပည္
ဘေကာ့္ဒစ္

ပံုဂံေခတ္
မဆလ
အစိုးအလုပ္
ံုရင္းၿမိဳ႕နယ္
တိုင္းျပည္မွ
မသီတာ
ကာလု
Histiorical အရိုက္ခံခဲ့
ျမန္မာျပည္
ကေလာ့ဇသ္ (Clauswitz)
ပုဂံစက္
ဖဆပလ
အစိုးရအလုပ္
ဒံုရင္းၿမိဳ႕နယ္
တိုင္းျပည္မွာ
မိသီတာ
ကုကာ
Historical ၇
၂၃
၁၇

၂၆
၉
၁၈
၁၃
၂၄
၁၉
၁၇
၆ ၅
၃၀
၁၁၂

၁၁၃
၁၁၅
၁၂၁
၁၆၁
၁၆၄
၁၆၄
၁၇၀
၁၇၁


စာက်န္ခဲ့ျခင္း

စာမ်က္ႏွာ (၁၃၀)စာေၾကာင္း (၃၀) တြင္ ေအာက္ပါစာေၾကာင္းမ်ားက်န္ခဲ့ပါသျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳ၍ ျဖည့္စြက္ဖတ္႐ႈတ္ပါရန္-
၃။ တပ္ေပါင္းစုဖြဲ႔စည္းရန္
၄။ ေကအဲန္ယူအာေဘာ္ဂ်ာနယ္တေစာင္ ထုတ္ေ၀ရန္စသည္တို႔ ကိုဆံုးျဖတ္ခ်မွတ္လိုက္သည္ဟု- ျဖည့္စြက္ၿပီးမွ ဆက္ လက္ဖတ္႐ႈပါရန္။

စာမ်က္ႏွာ(၁၃၂)စာေၾကာင္းေရ (၂)တြင္-
၁၉၄၇ ခုႏွစ္ (၂၆)ရက္ဟုေဖၚျပရာ-
၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ (၂၆)ရက္ေန႔ ဟု ထပ္မံျဖည့္စြက္ဖတ္႐ႈပါရန္ပန္ၾကားအပ္ပါသည္။

ထုတ္ေ၀သူအမွာ
ဖူးကီးဒိုေရးသားေသာ မန္းဘဇန္ႏွင့္ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး မူရင္းစာမူကို ၁၉၈၅ ခုႏွစ္ ဒူးပယာခ႐ိုင္႐ုံးတြင္ အမႈထမ္းေသာ ‘မန္းေက်ာ္ခိုင္ထြန္း’ (မန္းဘဇန္၏ ေယာက္ဖေတာ္သူ) ထံမွ ငွားရမ္းဖတ္႐ႈခဲ့ဖူးပါသည္။ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မန္းဘဇန္ သည္ ၁၉၈၂ သူမကြယ္လြန္မွီ သူ၏ အထုပၸတၱိကို တိပ္ေခြတြင္ ကိုယ္တုိင္အသံသြင္းထားခဲ့သည္။ ထိုတိပ္ေခြမွတဆင့္ သားသမီးမ်ားက လက္ေရးျဖင့္ ျပန္လည္ကူးယူထားေသာ လက္ေရးစာမူကို ဖတ္ခဲ့ရျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ဤစာအုပ္ကို ဖတ္ခဲ့ရသည္မွာ ၈ႏွစ္ခန္႔ရွိၿပီး ထိုစဥ္က ဤစာအုပ္ကို တမ်ဳိးသားလံုး ေလ့လာဖတ္႐ႈသင့္သည္ဟု မွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ဘူးပါ သည္။

၁၉၉၃ ခုႏွစ္ဇူလိုင္လအတြင္းက လက္ႏွိပ္စက္ျဖင့္ ႐ုိက္ႏွိပ္ထားေသာ မန္းဘဇန္၏ အထုပၸတၱိစာအုပ္သည္ က်ေနာ့္ထံသို႔ ေရာက္လာပါသည္။ လက္ႏွိပ္စက္ျဖင့္ ႐ိုက္ထားေသာ္လည္း ေခါင္းေဆာင္ႀကီးကိုယ္တိုင္ အသံသြင္းခဲ့ေသာ တိပ္ေခြမ်ား မွ မူရင္းစကားေျပာအတိုင္း ကူးယူေဖာ္ျပထားျခင္းသာျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ စာေရးသူဖူးကီးဒိုက ေနာက္ပိုင္းတြင္ အ ေၾကာင္းအရာအခ်ဳိ႕ကို ျဖည့္စြက္ေရးသားထားျခင္းသာျဖစ္သည္။ ထိုစာမူကို က်ေနာ့္ထံ ထုတ္ေ၀ရန္ ေပးပို႔လုိက္ျခင္းျဖစ္ သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ က်ေနာ့္အေနျဖင့္ ဤစာမူကို ဒုတိယအႀကိမ္ဖတ္႐ႈခြင့္ရခဲ့ျပန္ပါသည္။ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးသည္ သူ႔အ ထုပၸတၱိကို သူကိုင္တိုင္ တိပ္ေခြျဖင့္သြင္းခဲ့သည္မွာ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း စာအုပ္အျဖစ္ေရးသားထုတ္ေ၀ႏုိင္ ျခင္းမရွိပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေသာ ကရင့္သမိုင္း သုေတသနအသင္း သည္ ၎အခ်က္ကို အေျခခံ၍ ဤစာအုပ္ကို ထုပ္ေ၀ရာ အလြယ္တကူပင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အခက္အခဲ ႏွစ္ခုရွိေနျပန္သည္။ ပထမအခက္အခဲမွာ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး၏ အထုပၸတိၱကို စကားေျပာျဖင့္ မူရင္းအတိုင္း ေဖာ္ျပထားသျဖင့္ ေျပျပစ္ေခ်ာေမာမႈ အားနည္းေနသည္ ဟု ယူဆမိသျဖင့္ ပိုမိုေကာင္းမြန္စိတ္တိုင္းက် ျဖစ္ေစရန္အတြက္ စာမႈရွင္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုၫွိႏႈိင္းရန္ မဲေဆာက္သို႔ က်ေနာ္ တက္ခဲ့ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ဦးေတြ႔ဆံုစဥ္ စာေရးသူကုိယ္တုိင္ကလည္း စာမူ၏ အားနည္းခ်က္အခ်ဳိ႕ကို ႀကိဳတင္သိရွိ ထားပံုရပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ စာေရးသူက ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရးသားထားေသာ စာမူၾကမ္းတခုကို က်ေနာ့္အားျပသခဲ့ပါ သည္။ ဤတြင္ စာမူ၏ မူလအမည္ မန္းဘဇန္အထုပၸတိၱ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ မန္းဘဇန္ႏွင့္ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးဟု ျပင္ဆင္ ေျပာင္းလဲလိုက္ပါသည္။ ဤလက္ေရး စာမူအသစ္သည္လဲ မူရင္းဆိုလိုရင္းအခ်က္ အဓိပၸာယ္မ်ား မေပ်ာက္သြားခဲ့ပါ။ ပို ၍ ရွင္းလင္းစြာတင္ျပႏိုင္ခဲ့ၿပီး အဖိုးတန္မွတ္တမ္းမ်ားျဖင့္ ျဖည့္စြက္ထားျပန္ပါသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ပထမ အခက္အခဲတခုကို ေက်ာ္လြန္ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။

ဒုတိယအခက္အခဲမွာ ဘ႑ာေရးအခက္အခဲျဖစ္ပါသည္။ ဤစာမူကို စာအုပ္အျဖစ္ထုတ္ေ၀ရန္ ၾသဂုတ္လအတြင္း အၿပီး သတ္ျပင္ဆင္ႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း က်ေနာ္တို႔အသင္း၏ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ ဘ႑ာေရးေငြလက္က်န္ ပမာဏသည္ စာအုပ္ထုတ္ ေ၀ႏိုင္ရန္ လိုအပ္သည့္ ကုန္က်စရိတ္အတြက္ မျပည့္မွီေတာ့ပါ။ သို႔ေသာ္ ကံအားေလ်ာ္စြာ လြတ္လပ္ေသာ ကရင့္သ မိုင္း သုေတသနအသင္း၏ မိတ္ေဆြမ်ားက စာအုပ္၏ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈကို နားလည္အသိအမွတ္ျပဳၿပီး ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ အတြင္း ထုတ္ေ၀ႏိုင္ရန္ ဘ႑ာေရးကူညီျဖည့္စြက္ေပးခဲ့ပါသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ဒုတိယ အခက္အခဲကိုလည္း ေက်ာ္လႊားႏိုင္ ခဲ့ပါသည္။

ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မန္းဘဇန္သည္ သူ၏ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားႏွင့္ အေတြ႔အႀကံဳမ်ားကို ေနာင္လာေနာက္သားမ်ား သိရွိ ရန္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္သြားခဲ့သျဖင့္ ေက်းဇူးလည္းႀကီးမားလွပါသည္။ သူ သက္ရွိထင္ရွားစဥ္အခါက လႈပ္ရွားမႈဘ၀ျဖစ္စဥ္ သည္ ကရင့္သမိုင္းအတြက္ တန္ဘိုးႀကီးမားသကဲ့သို႔ အမ်ဳိးသားအားလံုးအတြက္လည္း သမိုင္းသခၤဏ္းစာမ်ား ရရွိႏိုင္ သည္မွာ ယံုမွားသံသယ ရွိစရာမလိုပါ။ ဖူးကီးဒို (ဗိုလ္မွဴးေရာဘတ္ဇန္)သည္ သူ႔ဘခင္၏ အထုပၸတိၱကို စာအုပ္အျဖစ္ေရး သား ထုတ္ေဖာ္တင္ျပႏိုင္ရန္ က်ဳိးစားေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္းအတြက္လည္း သူ႔အား အထူးေက်းဇူးတင္လိုက္ပါသည္။ ဤစာ အုပ္သည္ ကရင္အမ်ဳိးသား အမ်ဳိးသမီးအားလံုးအတြက္ တစံုတရာ အက်ဳိးသက္ေရာက္ခဲ့ပါလ်င္ မိမိတို႔ ကရင့္သမိုင္း သု ေတသနအသင္းအေနျဖင့္ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ရျခင္းသည္ အမ်ဳိးသားေရးတာ၀န္တရပ္ကို ထမ္းေဆာင္ရျခင္းျဖစ္သည့္အ တြက္ လႈိက္လွဲစြာ ၀မ္းေျမာက္ ဂုဏ္ယူမိပါေၾကာင္း………။

(မန္းေအာင္ေဌး)
တာ၀န္ခံ
လြတ္လပ္ေသာ ကရင့္သမိုင္းသုေတသနအသင္း